Unexpected Friendship – [Barry A./Credence B.]

Title : Unexpected Friendship

Paring : Barry Allen/Credence Barebone

Note : Crossover


.

orchard_st_intersection-new_york-1926-fb

.

ครีเดนซ์ แบร์โบน พบเจอเรื่องไม่คาดฝันมาหลายครั้ง

 

 

เรื่องแรกก็คือเมื่อได้พบกับแมรี่ ลู แบร์โบน แม่บุญธรรมที่รับเขามาเลี้ยง

 

 

เรื่องที่สองคือ แม่ไม่เคยปรานีเขาเลย เฝ้าแต่จับผิด คอยทุบตี ไม่ก็ฟาดด้วยเข็มขัดของเขา ครีเดนซ์มักจะภาวนาก่อนนอนอยู่ทุกค่ำขึ้นว่าขอให้เรื่องร้ายๆนี่ผ่านไปได้โดยเร็ว แต่สุดท้ายเขาก็ต้องแบกรับความเจ็บปวดและเก็บกดความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้มาจนตอนนี้อายุ 18 ปีแล้ว

 

 

เรื่องที่สาม…เพอร์ซิวาล เกรฟส์ ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา…เล่าว่าตนเองทำงานเป็นมือปราบมารให้กับ MACUSA และกำลังตามหาเด็กที่เหมาะสมเพื่อที่จะให้ทำงานอะไรบางอย่าง และครีเดนซ์คือเด็กที่ถูกเลือก

 

 

คุณเกรฟส์เป็นคนใจดี มักจะปลอบโยนครีเดนซ์เสมอด้วยการแตะแขน ลูบศีรษะ ไม่ก็กอด บางทีก็จะร่ายเวทรักษาแผลที่มือให้ เป็นความอบอุ่นเมตตาที่เขาไม่เคยได้รับจากแม่เลยแม้แต่นิดเดียว นอกจากนั้นคุณเกรฟส์ยังบอกว่าถ้าทำงานสำเร็จจะช่วยสอนเวทมนตร์ให้กับเขาด้วย

 

 

เวทมนตร์นั้นเป็นสิ่งต้องห้าม พ่อมดแม่มดเป็นสิ่งที่น่ากลัวและต้องถูกกำจัดสำหรับแม่และเหล่าน้องสาวของครีเดนซ์ แต่ถึงกระนั้นครีเดนซ์ก็ยังอยากเข้าไปมีส่วนร่วมในโลกเวทมนตร์ของเหล่าผู้ใช้เวทเหล่านั้น…มันมหัศจรรย์จะตายไป

 

 

ตั้งแต่นั้นครีเดนซ์ก็ทั้งแจกใบปลิวให้กับผู้คนที่เดินไปมา ทั้งทำงานตามที่คุณเกรฟส์มอบหมายให้เป็นประจำทุกวัน…ไม่มีอะไรผิดแปลกไปจากนั้น

 

 

จนกระทั่งวันหนึ่ง ครีเดนซ์กำลังยืนแจกใบปลิวสมาคมซาเล็มให้กับชาวนิวยอร์กที่เดินไปมาตามท้องถนน

 

 

วันนี้แจกไม่ได้เลย…แม่ตีแน่ๆเลย…

 

 

เด็กหนุ่มคิดในใจอย่างหดหู่ ใบหน้าฉายแววเศร้าสร้อย

 

 

ร่างสูงโย่งหลบเข้ามุมไปยืนพักในตรอกเล็กๆแห่งหนึ่ง ครีเดนซ์ถอนหายใจเบาๆด้วยความล้า ในตอนนั้นเองที่จู่ๆก็มีแสงจ้าวาบขึ้นมาในตรอกพร้อมกับประกายไฟฟ้าดังเปรี้ยะๆจนเจ้าตัวสะดุ้ง..และเกือบที่จะสติหลุดให้อะไรบางอย่างด้านในมันปรากฏออกมา

 

 

แสงเหล่านั้นหายไปแล้ว และถูกแทนที่ด้วยร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่อายุน่าจะมากกว่าครีเดนซ์ไม่มาก แถมหน้าตายังละม้ายคล้ายคลึงกันอีกด้วย เจ้าตัวอยู่ในชุดที่…แปลกมาก…ชุดที่น่าจะเป็นชุดเกราะสีแดงๆ มีสัญลักษณ์รูปสายฟ้าที่อก แล้วก็ใส่หมวกเกราะแดงๆด้วย

 

 

“เฮ้อ ในที่สุดก็โผล่มาตรงนี้ได้สักที คราวนี้แหละไม่พลาดแน่” เด็กหนุ่มปริศนาพึมพำแล้วหัวเราะหึหึก่อนจะยืดตัวบิดขี้เกียจแล้วหันมาหาครีเดนซ์ “เฮ้ บอกฉันซิว่าปีนี้ปีอะไร ปี 1946 ใช่ไหม?”

 

 

คนถูกถามกะพริบตาปริบๆ สีหน้าดูไม่ไว้วางใจชัดเจน แต่ก็ตอบเสียงแผ่วออกไปว่า “ปี 1926…”

 

 

คนถามอ้าปากค้าง “ห้ะ ปี 1926!? โอ๊ยยย นี่ฉันมาเร็วไปใช่ไหมม เลยมาตั้งสี่สิบปี อยากจะร้องไห้ชะมัด!” พูดจบก็ทึ้งผมตัวเองอย่างหงุดหงิด แต่ก็ไม่ได้ทึ้งผมจริงๆหรอก ก็เล่นใส่หมวกปิดผมมิดขนาดนั้น แต่ไม่นานก็หายหัวเสียแล้วหันมายิ้มแฉ่งให้อีกฝ่าย

 

 

“เอาเถอะ หวัดดี! ฉันชื่อ แบร์รี่ อัลเลน นายชื่ออะไรเหรอ?” ท่าทางเป็นมิตรนั่นทำให้ครีเดนซ์ใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อย แต่เขาก็ยังไม่วางใจอยู่ดี มือกระชับใบปลิวแน่น ดวงตาเสมองไปทางอื่นตามวิสัยคนขี้อาย ริมฝีปากเม้มชั่วครู่ค่อยคลายออกเพื่อบอกชื่อตนเอง “ค…ครีเดนซ์…ครีเดนซ์ แบร์โบน”

 

 

เด็กหนุ่มแบร์รี่ร้องอ้อเบาๆแล้วยื่นมือออกมาด้านหน้า “ยินดีที่ได้รู้จักนะครีเดนซ์!” พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมยื่นมือมาเชคแฮนด์ก็ร้องออกมาเบาๆด้วยความเสียดาย “ว้า…นายคงกลัว ช่างเถอะ เอาเป็นว่าเรารู้จักกันแล้วนะ นี่ครีเดนซ์ ฉันถามอะไรหน่อยสิ”

 

 

ครีเดนซ์รู้สึกว่าแบร์รี่พูดเร็วมากๆ…จะรีบไปไหน…

 

 

“คนนิวยอร์กสมัยนี้เขาใส่วิกผมแบบนายทั้งนั้นเลยรึเปล่า?” ผู้มาใหม่เอียงคอมองพลางเอ่ยถาม คิ้วของคนถูกถามขมวดมุ่นกว่าเดิม

 

 

“มันไม่ใช่วิกสักหน่อย…” ครีเดนซ์เถียงกลับสั้นๆเบาๆ

 

 

“อ้าว…ผมจริง? โอ้… เฮ้ ฉันไม่ตั้งใจจะล้อนายนะ ก็มันไม่รู้จริงๆนี่นา ผมทรงนี่ก็เท่นะ ไม่เหมือนใครดี ตอนเด็กแม่ก็ตัดให้ฉันแบบนี้แหละ ฮะๆ เฟี้ยวอย่าบอกใครเลย” พูดจบก็หัวเราะร่าแล้วเงียบไป ตอนแรกครีเดนซ์คิดว่าอีกฝ่ายน่าจะหมดธุระกับเขาแล้วล่ะ จึงทำท่าจะเดินปลีกตัวออกมา

 

 

“เฮ้ๆ อย่าเพิ่งไปสิ ฉันมีอะไรถามอีกน่ะ อีกเยอะเลย”

 

 

คิดผิดมหันต์เลย

 

 

แบร์รี่ชวนครีเดนซ์คุยสารพัด โดยมักจะเป็นเรื่องสภาพบ้านเมืองนิวยอร์ก สินค้ายอดนิยม ร้านอาหารแนะนำ เจ้าตัวดูอยากรู้อยากเห็นไปเสียทุกเรื่อง ครีเดนซ์ก็ถามคำตอบคำ ไม่ใช่ไม่อยากคุย…แต่รู้สึกว่าอีกฝ่ายเฟรนด์ลี่มากแบบไม่เคยพบเคยเห็นจนไม่รู้จะคุยอะไรดี

 

 

ก็เกิดมาเคยพูดอะไรเกินสิบคำบ้างล่ะ…ขนาดกับคุณเกรฟส์เขายังตอบนั่นนี่ไม่เยอะเลย

 

 

“ทำไม…ทำไมนายถึงอยากคุยกับฉันล่ะ…?” ในที่สุดครีเดนซ์ก็ถามออกไป แววตายังดูกลัวๆบ้างแต่ไม่มากเท่าหลายนาทีก่อน

 

 

แบร์รี่ยิ้มๆแล้วตอบเสียงใส “ก็ฉันอยากมีเพื่อนนี่นา”

 

 

“เพื่อน…” เด็กหนุ่มทรงผมตัดสั้นทวนคำด้วยน้ำเสียงเบาหวิว

 

 

“ฉันเห็นแววตาแล้วก็หน้านายดูเหงาๆก็คิดว่าคงอยากได้เพื่อนคุยไง ฉันก็เหมือนกัน ฉันอยากเป็นเพื่อนกับนายนะครีเดนซ์…จริงๆฉันก็มีเพื่อนแล้วล่ะ แต่ไม่รู้เรียกว่าเพื่อนได้ไหม ในทีมส่วนใหญ่ก็ลุงๆทั้งนั้นเลย อ้อ จริงๆมีพี่สาวกับพี่ชายด้วยนะ” ขยิบตาให้คนฟัง ซึ่งเด็กหนุ่มก็ไม่เข้าใจหรอกว่าหมายถึงใคร

 

 

“พูดเยอะคอแห้งละ นี่ๆ ไปหาไอศกรีมกินกัน นายมีร้านแนะนำไหม?” แบร์รี่ถามอย่างตื่นเต้น ครีเดนซ์พยักหน้าช้าๆแล้วกล่าวเสียงค่อย

 

 

“แต่…แต่แม่บอกว่าต้องแจกให้หมด…” ใบหน้าของเด็กหนุ่มเศร้าลงอีกครั้ง “แจกไม่หมดแม่จะตี…”

 

 

“แจกอะไรเหรอ? อ้อ หมายถึงใบปลิวพวกนี้น่ะนะ?” แบร์รี่เลิกคิ้วถามแล้วถือวิสาสะหยิบออกมาจากมือของครีเดนซ์ใบหนึ่ง “สมาคมซาเล็ม…แม่มด พ่อมด…หืออ แปลกตาดีจัง นี่รู้ไหม แม่ๆไม่ควรจะตีลูกตัวเองนะ แย่ชะมัด” แล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะยิ้มกว้าง

 

 

“เอางี้ ฉันจะช่วยนายแจก ถ้าแจกหมดแล้วนายต้องไปกินไอศกรีมด้วยกันนะ โอเค้?” แบร์รี่ยื่นข้อเสนอแล้วฉวยหยิบกองใบปลิวทั้งหมดมาจากมือของครีเดนซ์ จากนั้นก็วิ่งฟึ่บออกไป สร้างความประหลาดใจให้ครีเดนซ์มาก

 

 

เร็ว…เร็วมาก…เร็วยังกับแสงเลย…พ่อมดเหรอ?

 

 

ไม่เกินสิบวิแบร์รี่ก็กลับมาพร้อมกับมือว่างเปล่า “ท้าดา แจกหมดแล้ว ไม่แอบเอาไปทิ้งถังที่ไหนแน่นอน เอาไปใส่กระเป๋าแต่ละคนเรียบร้อย เอาล่ะ นายบอกร้านมาดีกว่า แล้วก็รออยู่ตรงนี้ ฉันจะไปซื้อให้ อ้อ ขอยืมเงินหน่อยสิ ถือซะว่านายเลี้ยงไอศกรีมต้อนรับแขกจากอนาคตละกันนะ” คนถูกไถเงินซึ่งๆหน้าหยิบเงินจำนวนหนึ่งส่งให้อย่างงงๆ แบร์รี่วิ่งฉิวออกไปอีกครั้งและกลับมาอย่างรวดเร็ว ในมือถือไอศกรีมรสวานิลลากับช็อกโกแลต

 

 

ครีเดนซ์รับไอศกรีมรสวานิลลามาทาน ส่วนเด็กหนุ่มชุดประหลาดตาก็งับเนื้อไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย “เยี่ยม อร่อยไม่แพ้ยุคเราเลยแฮะ” พึมพำกับตนเอง ด้านครีเดนซ์ก็งับกินทีละน้อยๆไม่พูดจาอะไร

 

 

ไอศกรีมอร่อยมาก…ไม่ได้กินมานานแค่ไหนแล้วนะ…

 

 

แถมยังรู้สึกว่ามันอร่อยมากขึ้นเมื่อได้กินกับ…เพื่อน…

 

 

หลังจากทานไอศกรีมหมด แบร์รี่ก็อุทานว่าได้เวลากลับแล้ว “ไม่ได้เที่ยวปี 1946 ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้กินไอศกรีมอร่อยๆละกัน”

 

 

“นายเป็นพ่อมดเหรอแบร์รี่…?” ครีเดนซ์ถามอย่างไม่มั่นใจ ซึ่งคนถูกถามก็ยิ้มแฉ่ง “โนๆ ฉันไม่ใช่พ่อมดหรอก ถ้าเป็นจริงๆคงได้อยู่กริฟฟินดอร์แน่ๆ ฮะๆ ฉันคือเดอะแฟลช! ชายที่เร็วที่สุดในโลกล่ะ!”

 

 

“…………………”  เด็กหนุ่มคนถามนิ่งไปทันที ยิ่งถามยิ่งงงกว่าเดิมอีก

 

 

แสงและประกายไฟฟ้าเริ่มปรากฏอีกครั้ง แบร์รี่ยิ้มกว้างกว่าเดิม ในขณะที่ร่างของตนค่อยๆกลืนไปกับแสงเหล่านั้น “ไปล่ะนะครีเดนซ์ ดีใจที่ได้รู้จักนาย สรุปว่าเราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ! ขอบคุณสำหรับไอศกรีมฟรีอร่อยๆ บาย!”

 

 

แสงวาบจ้าทำให้ครีเดนซ์ต้องยกแขนบังตาของตัวเองเอาไว้ ทันทีแสงหายไป เขาก็พบว่าตนเองยืนอยู่ตามลำพังในตรอกเหมือนเดิม

 

 

ร่างสูงของเด็กหนุ่มเดินออกมาอย่างช้าๆเพื่อตรงกลับสถานเลี้ยงเด็กของแม่ เขาไม่ชัวร์ว่าที่แบร์รี่บอกแจกใบปลิวหมดแล้วจะเป็นความจริงหรือเปล่า…แล้วภาพเบื้องหน้าก็เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของครีเดนซ์

 

 

บรรดาผู้คนที่เดินไปมา แทบทุกคนล้วนมีใบปลิวอยู่ในมือ แถมยังกำลังอ่านมันอยู่ด้วย

 

 

รอยยิ้มบางที่หาได้ยากจากเด็กหนุ่มปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มักจะหม่นหมองเป็นนิจ

 

 

“ขอบคุณนะ…เพื่อน…แบร์รี่…”

 

 

สำหรับครีเดนซ์ แบร์โบน…การได้พบกับแบร์รี่ อัลเลน คือเรื่องไม่คาดฝันที่เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ

 

 

 

 

END


WHAT HAVE I DONE!? ฟฟฟฟฟ แง เรือผีจริงๆเลยค่ะ ถถถถถถ ตราบใดที่แฟลชยังมีสปีดฟอร์ซ อะไรก็เกิดขึ้นได้ 555+

แอบชิปคู่นี้เงียบๆค่ะ มาจากตอนที่นุ้งเดนซ์คร่ำครวญกับคุณเกรฟส์ว่าตัวเองคิดมาตลอดว่าคุณเกรฟส์เป็นเพื่อน เป็นนั่นเป็นนี่ เราก็แบบ…ฮรอลลฟฟฟ น้องอยากมีเพื่อนสินะ เหมือนแบร์รี่เล้ยย มามะ I need friends ฮฮฮฮฮ ลองนึกภาพแบร์ซนๆมาป่วนครีเดนซ์ที่เงียบๆขี้อายสิคะฟฟฟ/น้องบอกรำคาญ ยิงออบคูรัสใส่แม่ม— #เดี๋ยวๆ

ติชมได้ตามสะดวกเลยค่ะ ❤

Advertisements

20 thoughts on “Unexpected Friendship – [Barry A./Credence B.]

  1. อ่านจบแล้ว ได้แต่ตะโกนเรียกชื่อ น้องดิวววววววววววววว 55555555555

    โอ้ย คือเรือผีมาก แต่อ่านจบแล้วยิ้มหน้าบาน มันน่ารักมากๆ ไม่ไหวแล้ว T//////////T
    นุ้งแบร์มาเร็วไปเร็วมากลูก ถถถถถ นุ้งเดนซ์คืองงแรงๆ แต่ก็ดีจังเน๊าะ
    ได้เพื่อนใหม่แล้วนะ /ยิ้มอบอุ่นแบบคุณแม่เห็นลูกมีเพื่อน ฮือออออออ

    ขำตอนท่อนนี้มาก “คนนิวยอร์กสมัยนี้เขาใส่วิกผมแบบนายทั้งนั้นเลยรึเปล่า?”
    นุ้งแบรรรร์ อย่าไปว่าเพื่อนสิลูก 555555555555 ให้ฟิลเด็กซื่อมากๆ
    ตอนนุ้งเดนซ์เถียงกลับเบาๆ ว่าไม่ใช่วิกนี่ โอ้ยยยย รู้สึกโมเอะ!!!! /กอดโอ๋นุ้งเดนซ์

    ขอบคุณน้องดิวที่ผลิตเรือผีนี้ให้ได้อ่าน ฮืออออออ กินไอติมกันด้วยน่ารัก /ดิ้นไปมาบนเตียง
    ดีจังเลยโน๊ะ ถึงมาเร็วไปแต่ก็ได้เพื่อนใหม่และคนเลี้ยงไอติมนะแบร์รี่ (ถึงจะไถตังค์ครีเดนซ์มาก็เหอะ)

    เอาเป็นว่าฟิคนี้ทำยิ้มกว้างๆ ได้ทั้งวันเลย มิตรภาพช่างดีงาม U v U ♥
    รัก จากพี่หมี
    (วิ่งไปวาดแฟนอาร์ตกินไอติมด้วยกัน ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ)

  2. เจ้าแบร์รี่นี่มันร่าเริงดีจริงๆ ฮืออออออออออออออ แล้วยังมีไปยืมเงินชาวบ้านอีก อยู่ยุคปัจจุบันคงอ้อนคนอื่นไปเลี้ยงบ่อยสินะเลยมาอ้อนกับเพื่อนใหม่แบบนี้ น้องครีเดนซ์ก็น่ารักเหลือเกิน โดนแบร์รี่แซวทรงผมจนได้

  3. เกือบจะปาดผ่านไปเพราะคิดว่าเปนgradenceแต่ก้ต้องปาดกลับมาใหม่ว่าตาฝาดรึเปล่า555555 โง้ยยยยยยย แค่เปนเอซร่าก้น่ารักแล้ว นี่มีเอซร่าสองคนอีก ฟฟฟฟฟฟฟฟ ทำไมรุสึกว่ามันเข้ากันแบบลงตัวอะ เปนนิสัยที่ใช่มากๆ อยากเหนว่าที่น้องเครเดนกล้าพูดกล้ายิ้มให้กับแบรี่เลย น่ารักมากๆ ขอบคุณสำหรับความฟลัฟนี้นะน้องดิวววววว ♥️

    • ดีใจที่ชอบนะคะพี่อิมฟฟฟ ชอบความตรงข้ามกันแต่น่ารักมากจริงๆค่ะฟฟฟ

  4. ปูเสื่อรอภาคต่อ ฟฟฟฟฟ *พาน้องเครเดนไปอนาคตมั้ยแบรี่* กระซิบ 😆

  5. น่ารักมากเลยค่ะ หกหดกหดหดห กราบพี่ดิว T vT แบร์รี่ร่าเริงมาเจอกับครีเดนซ์นี่มันน่ารักมากเลย ต่างกันมากแต่ก็เข้ากันมาก(?) มันใช่มาก ฮือ อ่านไปยิ้มไป แบร์นี่พูดทุกอย่างที่คิด แซวทรงผมน้องแล้วยังไถเงินน้องอีก หมั่นไส้เบาๆ5555 กลับมาหาน้องอีกนะแบร์รี่ พาน้องไปเจอพี่ๆในทีมด้วย— ขอบคุณสำหรับความน่ารักฉดใฉนี้ ชอบมากฮะ♥️

  6. น่ารักมากกกกกกก แบรร์รี่เกือบจะดีแล้วมาไถตังน้องครีเดนซ์อีกกฟฟฟฟฟฟ

  7. อ่านไปยิ้มไปจริงๆค่ะ แบร์รี่ก็น่ารัก เครเดนซ์ก็น่าเอ็นดู //แอบสงสารที่โดนไถตังค์ซึ่งๆหน้า กร๊ากกกกกก ฟิคน่ารักมากเลย เครเดนซ์เหมือนโดนแย่งพูดเลย ฮื่อ5555555 ขออนุญาตลงเรือนี้ด้วยคนนะคะ -////-

  8. ดิวซังคะ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ฮืออออ ทำไมมันน่ารักขนาดนี้ล่ะคะฟฟฟฟฟฟ
    ทุกคาร์ที่เอซร่าเล่นควรได้เป็นเพื่อนกันค่ะ เควินก็ด้วย ฮือออ
    ให้ตายเถอะค่ะ โอ้ยยยย ใจเลา ใจเลาไม่ไหวแล้วว
    ความสดใสของแบรี่มันฮีลดีชะมัด เครเดนซ์ควรมีเพื่อนแบบแบรี่ แงงงง

    • ให้เควินเป็นเพื่อนด้วยจะดีเหรอคะฟฟฟ…ดีใจที่ชอบนะคะฟฟฟฟฟ

      • แอบอยากให้เควินเป็นเพื่อนกับแพทริคแหละค่ะ— #แค่กๆๆๆๆ

  9. ตอนที่เห็นทวีตคือพี่วิ่งเข้ามาไวพอๆกับเดอะแฟลชเลยทีเดียว 55555
    ฮืออออ น่ารักมากเลยน้องดิว ฟฟฟฟฟ แบร์รี่นี่ก็พูดน้ำไหลไฟดับไม่เปิดโอกาสให้น้องครีเดนซ์พูดเลยจริงๆ สมกับเป็นนาง 55555 แล้วยังมีแบบว่าไถตังค์กินไอติมปี 1926 ฟรีอีก ฮืออออ แบร์รี่ บ้าจริง 555555
    ฟิคน่ารักมากๆ ยิ้มตั้งแต่บรรทัดแรกที่แบร์รี่โผล่มาในโลกมืดมนของน้องเดนซ์ มาช่วยแจกใบปลิว ชวนคุย (หรือคุยคนเดียวหว่า 5555) น่ารักมากตอนที่แบร์รี่ถามว่าผมเดนซ์คือวิกหรอ 55555 ใจร้ายอ่ะ แอบหยาบคายเบาๆ น้องเดนซ์ก็น่ารัก ฮื่อออออ มีถามแบบใสๆว่าแบร์รี่เป็นพ่อมดหรอ ฮืออออ ความคิวท์นี้
    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆนะก๊ะน้องดิว TwT ดีกับใจอย่างที่สุด
    ปล.แบร์รี่จะมาดูไรในปี 1946 หืมมมมม

    • ได้แบร์มาช่วยเยียวยาจิตใจห่อเหี่ยวของนุ้งเดนซ์นี่มันดีต่อใจจริงๆค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟ

  10. วู้วววว แบร์เดนซ์ -////- น่ารักมากๆเลยฮะ สงสารเดนซ์คุงตอนโดนแซวเรื่องทรงผมมักๆ ตอนน้องตอบว่าไม่ใช่คือน่ารักมาก แทบพุ่งทะลุจอไปกอด ฮลลลล์ ชอบมากเลยค่ะ เด็กแบร์พูดมากๆๆๆๆ เดนซ์คุงได้พูดหน่อยนึง 55555555555555 ขำตอนเด็กแบร์ปล้นตังค์น้องไปซื้อไอติมมากค่ะ แกกก๊ ทำไมทำกับเพื่อนใหม่แบบนี้ ถถถถ อยากให้แบร์ย้อนกลับมาบ่อยๆจังเลยฮะ เดนซ์คุงจะได้มีเพื่อน ฮรึก น้องเหงาและเปล่าเปลี่ยว สงสารน้องมากๆ ยังไงก็ขอบคุณคุณดิวสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ เลิฟฟฟ /ปาหิมะรูปหัวใจใส่ ♡

  11. โง๊ยยย แบรรรร์ เพิ่งเจอกันแล้วไปทักทรงผมน้องแบบนั้นได้ไง ดูจากปากแล้วไม่สงสัยเลยว่าทำไมแบร์ต้องพูดว่า I need friends ถถถถถถ นิสัยสมเป็นแบร์จริงๆค่ะ พูดเร็วทำอะไรเร็วไปหมด จนน้องงง มาเป็นเพื่อนด้วยอย่างงงๆ 55555 แถมไปไถตังค์เขาอีกก อยากให้เดนซ์ได้เจอแบร์อีกจังค่ะ น่ารักกกกก แบร์จะทำให้น้องสดใสขึ้นเอง!

    • เนอะคะะ แบร์ร่าเริงเหมาะกับครีเดนซ์ขี้เหงาเศร้าๆมาก ฮฮฮฮ /กอดแน่น

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s