Once Upon a Hogwarts [ 2 ]

Title : Once Upon a Hogwarts [ 2 ]

Paring : Bruce W.&Tony M.&Ben A./Clark K.&Napoleon S.&Henry C.

Note : AU Hogwarts, No superheroes

_____________________

.

geic0td

.

เช้าวันต่อมา เฮนรี่รีบตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อมาอาบน้ำแต่งตัว วันนี้คือวันนัดหมาย วันที่สำคัญมากๆวันหนึ่งในชีวิตของเขา ก้าวแรกของการเข้าสู่โรงเรียนเวทมนตร์ที่เฮนรี่ไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะได้รับโอกาสนี้

 

 

เมื่อใกล้ถึงเวลานัดหมาย พ่อแม่ของเฮนรี่ก็พาเฮนรี่ขึ้นรถมาส่งที่สถานีรถไฟคิงส์ครอส ทันทีที่เท้าเหยียบย่างเข้าสู่ตัวสถานี เด็กชายก็รีบมองหาฝาแฝดทั้งสองของตนทันที

 

 

“พ่อครับ แม่ครับ นั่นไง แนปกับคลาร์ก!” เฮนรี่ร้องเรียกพ่อแม่ของตนก่อนจะออกวิ่งนำไปก่อน ฝ่ายนโปเลียนและคลาร์ก พอหันมาเห็นว่าใครกำลังตรงมาทางนี้ก็ดีใจใหญ่ ยกมือโบกทักทายรัวๆ

 

 

“หวัดดีน้องน้อย!” นโปเลียนล็อกคอฟัดอย่างหมั่นเขี้ยวตามเคย คลาร์กหัวเราะแล้วเอ่ยทักทายบ้าง สามพี่น้องคุยกันสนุกสนาน ฝ่ายบรรดาพ่อแม่สามครอบครัวที่อุปถัมภ์เหล่าแฝดสนทนากันอย่างเพลิดเพลิน จนกระทั่งใกล้ถึงเวลา แม่ของนโปเลียนก็รีบเรียกให้ทุกคนเข้าไปในชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่เพื่อไปสู่สถานีรถไฟด่วนฮอกวอตส์

 

 

นโปเลียนและคลาร์กต่อคิวกันเข็นของวิ่งเข้าชานชาลาไป เฮนรี่รู้สึกทึ่งเมื่อเห็นการกระทำดังกล่าว เด็กชายจึงสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะวิ่งตามเข้าไปบ้าง และแล้วเขาก็มาโผล่ ณ สถานีรถไฟอีกแห่งซึ่งมีรถไฟจ่อคิวกำลังจะออกแล้ว…สามแฝดร่ำลาครอบครัวของตนก่อนจะขนของขึ้นรถไฟไป ไม่นานนักรถไฟด่วนฮอกวอตส์ก็ค่อยๆเคลื่อนออกจากชานชาลา มุ่งตรงสู่สถานีปลายทาง

 

 

“คิดว่าพวกเราจะได้อยู่บ้านไหนกัน?” จู่ๆนโปเลียนก็เอ่ยถามขึ้นมาขณะนั่งแกะกบช็อกโกแลตส่งให้เฮนรี่ แน่นอนว่าพลาดเพราะเจ้ากบมันกระโดดหนีออกนอกขบวนรถไฟไปอย่างรวดเร็ว คาดว่าชะตากรรมข้างนอกคงไม่ดีเท่าไรนัก

 

 

“บ้านอะไรเหรอพี่แนป?” น้องชายฝาแฝดคนรองถามกลับด้วยความสงสัย และคนที่ตอบคำถามให้คือฝาแฝดคนเล็ก

 

 

“ก็โรงเรียนฮอกวอตส์น่ะ ก่อนที่เราจะเข้าเรียน ปีหนึ่งจะมีพิธีการคัดเด็กไปอยู่ตามบ้านต่างๆ มีสี่บ้าน กริฟฟินดอร์ ฮัฟเฟิลพัฟ เรเวนคลอ แล้วก็สลิธีริน…เกณฑ์การคัดเลือกคือใช้หมวกคัดสรร โดยเขาจะตัดสินตามลักษณะนิสัยหรือบุคลิกของเด็กคนนั้น แต่ก็นะ มันก็ไม่แน่เสมอไปหรอก”

 

 

“ใช่แล้ว อะไรก็เกิดขึ้นได้…นี่ฉันว่าฉันอาจจะได้อยู่เรเวนคลอล่ะ” นโปเลียนเสริมแล้วหัวเราะเบาๆ

 

 

“ผมอาจจะฮัฟเฟิลพัฟล่ะมั้ง…” คลาร์กเปรย เพราะพ่อแม่บุญธรรมของเขาก็เด็กฮัฟเฟิลพัฟทั้งคู่ เรียกได้ว่าคลาร์กโตมากับความเป็นบ้านนี้เลยล่ะ

 

 

“จะยังไงก็ได้อ่ะ ขอให้เราได้อยู่ด้วยกันก็พอ” เฮนรี่ว่า แฝดอีกสองคนก็เห็นด้วย แล้วทั้งสามก็พูดคุยกันต่ออย่างออกรส ผ่านไปพักใหญ่ รถไฟก็เข้าเทียบสถานีจุดหมายในที่สุด…สามแฝดที่เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นเครื่องแบบของฮอกวอตส์เรียบร้อยแล้วก็ก้าวลงมาจากตัวรถไฟและรวมกลุ่มกับเด็กนักเรียนคนอื่นๆ จากนั้นก็เดินตามชายร่างยักษ์ไป ซึ่งเจ้าตัวแนะนำตัวเองว่าชื่อ รูเบอัส แฮกริด

 

 

เมื่อขึ้นจากเรือเรียบร้อย บรรดาปีหนึ่งก็เดินเข้าสู่เขตของปราสาทฮอกวอตส์ ขึ้นบันไดไปตามทางเรื่อยๆจนพบกับหญิงสูงวัยคนหนึ่งในชุดแม่มดสีดำเรียบง่ายกำลังยืนรออยู่

 

 

“เอาล่ะปีหนึ่ง มาครบแล้วใช่ไหม? ขอยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนฮอกวอตส์ จากนี้พวกเธอทุกคนจะต้องเข้าพิธีคัดเลือกไปอยู่ตามบ้านต่างๆที่ถูกแบ่งไว้ ขอให้พวกเธอโชคดีและได้อยู่บ้านตามใจหวังนะ… ตามฉันมา”

 

 

ประตูห้องโถงใหญ่ถูกเปิดออก ภายในรายล้อมไปด้วยโต๊ะยาวสี่โต๊ะพร้อมกับนักเรียนรุ่นพี่แต่ละบ้านที่นั่งรอดูว่าน้องใหม่ของพวกเขาในปีนี้จะหน้าตาเป็นอย่างไรบ้าง ด้านหน้าสุดมองขึ้นไปคือโต๊ะของคณาจารย์แห่งฮอกวอตส์ โดยบุคคลผู้ที่นั่งตรงกลางคืออาจารย์ใหญ่ของโรงเรียน พ่อมดผู้มีชื่อเสียงที่สุดแห่งยุค อัลบัส ดัมเบิลดอร์

 

 

ดัมเบิลดอร์กล่าวสั้นๆต้อนรับเด็กปีหนึ่งพร้อมให้คำแนะนำเล็กน้อย ก่อนที่จะยกหน้าที่ต่อไปให้กับหญิงสูงวัยคนเดิม ซึ่งตอนนี้ได้รู้แล้วว่าคือศาสตราจารย์มิเนอร์ว่า มักกอนนากัล รองอาจารย์ใหญ่

“ต่อจากนี้ ถ้าฉันเรียกชื่อใคร ให้ก้าวออกมาข้างหน้าแล้วเดินมานั่งเก้าอี้ตัวนี้ ฉันจะสวมหมวกคัดสรรใบนี้ให้ และเธอก็จะได้รับการคัดเลือกไปอยู่บ้านตามที่หมวกแจ้ง…ฮาร์ลีย์ ควินเซล”

 

 

ชื่อแรกถูกขานออกมาพร้อมกับร่างของเด็กหญิงผมทองมัดแกละสองข้างที่ก้าวออกมา ร่างเล็กเดินไปนั่งที่เก้าอี้ ตามมาด้วยหมวกคัดสรรที่ถูกสวมลงบนศีรษะ เจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆเจ้าวัตถุบนหัวสามารถพูดได้

 

 

“อืม…ใช่…แน่นอน….สลิธีริน!” เสียงกู่ร้องปรบมืออย่างดีใจของชาวสลิธีรินดังไปทั่วห้อง ฮาร์ลีย์ยิ้มกว้างแล้วลงจากเก้าอี้วิ่งไปนั่งที่โต๊ะบ้านสลิธีรินทันที

 

 

บรรดาแฝดสามพากันยืนรอด้วยความลุ้นว่าเมื่อไหร่จะถึงคิวของตนเอง ระหว่างนั้นเฮนรี่ก็มองไปยังคณาจารย์ที่นั่งอยู่ด้านหน้า และสายตาของเขาก็ไปสะดุดกับอาจารย์คนหนึ่งเข้าให้…ใบหน้านั้นดูคุ้นตาอย่างไรชอบกล แถมดูเหมือนว่าจะส่งยิ้มมาให้เขาด้วยสิ

 

 

และแล้วเฮนรี่ก็นึกออก…นั่นมันคนที่เจอที่ตรอกไดแอกอนนี่ !คนใจดีที่ช่วยซ่อมคุณหมีตัวโปรดให้เขา ที่แท้ก็เป็นอาจารย์ของฮอกวอตส์เหรอเนี่ย....เด็กชายสรุปผลในใจแล้วยิ้มกว้างให้ศาสตราจารย์ แอบยกมือน้อยๆโบกทักทาย ซึ่งก็ได้รับการทักทายเช่นเดียวกันกลับมาชวนให้หัวใจดวงน้อยพองฟูด้วยความรู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาด

 

 

“นโปเลียน โซโล” เจ้าของชื่อสูดหายใจเข้าลึกๆพร้อมกับพึมพำกับตัวเอง “โอเค ใจเย็น นายทำได้..เรเวนคลอ สู้ๆ” ร่างเล็กของเด็กชายเดินขึ้นไปนั่งเก้าอี้ หมวกคัดสรรงึมงำอยู่พักหนึ่งก็ประกาศเสียงก้อง

 

 

สลิธีริน!

 

 

“อ้าว…ไหงงั้นอ่ะ” นโปเลียนอุทานแบบไม่อยากเชื่อ ใบหน้าหงอยไปชั่วครู่ก่อนจะยิ้มออกขณะเดินไปสมทบกับชาวสลิธีรินที่โต๊ะยาว

 

 

“เฮนรี่ คาวิลล์” เฮนรี่ถูกเรียกตามมาติดๆ เด็กชายมีอาการประหม่าเล็กน้อยขณะเดินมานั่งเก้าอี้ ใบหน้าที่ไม่แตกต่างจากรายชื่อคนก่อนหน้าทำให้เป็นที่สนใจว่าเจ้าตัวจะได้อยู่บ้านเดียวกับฝาแฝดหรือไม่

 

 

“ฮืมม…เลือกยากจริงๆ…ฮื้มมม…” หมวกคัดสรรพึมพำงึมงำ “อยากอยู่ไหนล่ะเจ้าหนู? รู้ไหมว่าเธอเป็นเด็กไม่กี่คนที่ฉันรู้สึกว่าสามารถส่งไปได้ทุกบ้านเลยนะ”

 

 

“ผมอยากไปอยู่กับพี่แนปครับ” เสียงเล็กที่ยังไม่แตกหนุ่มของเฮนรี่กระซิบ หมวกคัดสรรเลิกคิ้วแล้วหัวเราะหึๆ

 

 

“อ้อ…เด็กคนเมื่อกี้คือแฝดพี่ของเธอรึ? ได้เลย…ฮัฟเฟิลพัฟ!

 

 

“คุณหมวก!?” เด็กชายร้องออกมา ความรู้สึกเหมือนถูกหักหลังไม่มีผิด เฮนรี่เดินแบบงงๆไปนั่งที่โต๊ะท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของชาวฮัฟเฟิลพัฟ และเจ้าตัวก็ไม่ทันได้เห็นว่าศาสตราจารย์คนที่เจอกันที่ตลาดหลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

 

 

“คลาร์ก เคนท์” คลาร์กรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เด็กชายตื่นเต้นที่กำลังจะได้รับการคัดเลือก แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไรดีเมื่อพี่ชายทั้งสองถูกคัดให้ไปอยู่กันคนละบ้าน ความหวังที่จะได้อยู่บ้านเดียวกันสามพี่น้องพังครืนตั้งแต่วินาทีที่เฮนรี่ถูกประกาศว่าอยู่ฮัฟเฟิลพัฟ

 

 

ในสายตาคนอื่นๆ แฝดคนนี้ต่างจากแฝดสองคนก่อนหน้า เด็กชายค่อนข้างตัวเล็กกว่าเล็กน้อย นอกจากนั้นยังสวมแว่นตากรอบดำ และหน้าตาดูเรียบร้อยกว่า

 

 

“โอ้ ฝาแฝดคนที่สาม เธอคงเป็นน้องคนเล็กสินะ?” หมวกคัดสรรเอ่ยถาม คลาร์กตอบรับเบาๆ “ครับ คุณหมวก…ทำไมถึงให้พี่ชายของผมอยู่คนละบ้านกันล่ะครับ?” เขาอดถามไม่ได้

 

 

“ก็มันเป็นโชคชะตาเจ้าหนูน้อย เอาล่ะ มาดูกันดีกว่าว่าโชคชะตาของเธอจะตอบรับบ้านไหน…ฮืมมม…”

 

 

“สลิธีรินหรือฮัฟเฟิลพัฟก็ได้ครับ ขอให้ได้อยู่กับพี่ชายก็พอ” คลาร์กอ้อนวอน แต่ลึกๆก็เอนเอียงไปทางฮัฟเฟิลพัฟอยู่ดี

 

 

“อ้า…ได้แล้ว…ที่ที่เธอจะได้ไปก็คือ…”

 

 

“สลิธีริน ฮัฟเฟิลพัฟ สลิธีริน ฮัฟเฟิลพัฟ….”

 

 

กริฟฟินดอร์!โธ่..! ไปกันคนละทิศคนละทางเลย  คลาร์กคร่ำครวญในใจ คราวนี้เป็นเสียงโห่ร้องกึกก้องของชาวกริฟฟินดอร์บ้าง เด็กหนุ่มเดินไปนั่งที่โต๊ะฝั่งบ้านกริฟฟินดอร์ จากนั้นรายชื่อนักเรียนปีหนึ่งก็ถูกขานเรียกอีกเรื่อยๆจนกระทั่งคนสุดท้าย เมื่อเสร็จสิ้นพิธีคัดเลือกแล้ว ดัมเบิลดอร์จึงกล่าวต้อนรับอย่างเป็นทางการอีกครั้ง และงานเลี้ยงต้อนรับเด็กนักเรียนปีหนึ่งก็เริ่มขึ้น

 

 

“หวัดดี ฉันเจมส์ โอลเซ่น เรียกจิมมี่ก็ได้” เด็กหนุ่มผมทองเอ่ยทักอย่างเป็นมิตร คลาร์กก็ยิ้มตอบด้วยไมตรี “คลาร์ก เคนท์ ยินดีที่ได้รู้จัก”

 

 

“ฉันโลอิส เลน สวัสดีนะพ่อหนุ่มเนิร์ด” เด็กสาวผมจินเจอร์ยาวประบ่าเป็นลอนสวยแนะนำตัวด้วยรอยยิ้มสดใส  “ฉันไม่ใช่เนิร์ดนะโลอิส” คลาร์กท้วงแบบไม่จริงจัง เรียกเสียงหัวเราะได้เป็นอย่างดี

 

 

“ยินดีต้อนรับสู่บ้านกริฟฟินดอร์นะคลาร์ก” คำกล่าวดังขึ้นจากรุ่นพี่ที่นั่งข้างๆ เป็นชายหนุ่มผมทองหน้าตาดีใช้ได้ ดวงตาสีฟ้ากับรอยยิ้มมีเสน่ห์นั่นทำให้เจ้าตัวดูหล่อเหลาพอสมควร “ฉัน สตีฟ โรเจอร์ส เป็นพรีเฟ็คกริฟฟินดอร์ พูดง่ายๆ ฉันเป็นประธานบ้านของเธอนะ”

 

 

“ขอบคุณครับรุ่นพี่โรเจอร์ส” เด็กชายยิ้มแล้วค้อมศีรษะเล็กน้อย จากนั้นทั้งหมดก็แทบไม่พูดจาอะไรกันอีกเนื่องจากต่างคนต่างเอร็ดอร่อยกับอาหารตรงหน้า ระหว่างนั้นเด็กปีหนึ่งก็มีตกใจกันบ้างเมื่อจู่ๆร่างโปร่งแสงมากมายก็ปรากฏขึ้นทั่วห้องโถง เหล่าคุณผีผู้อยู่ประจำที่นี่นั่นเอง

 

 

หลังงานเลี้ยงสิ้นสุดลง พรีเฟ็คแต่ละบ้านก็แยกย้ายกันนำนักเรียนใหม่ไปยังหอพักของตนเอง

“กริฟฟินดอร์มาทางนี้”

“เรเวนคลอมากันครบหรือยัง?”

“สลิธีรินตามฉันมา”

“เข้าแถวกันก่อนนะฮัฟเฟิลพัฟ”

 

 

“ไปแล้วนะ” เสียงเล็กๆของเฮนรี่ดังขึ้นขณะที่เจ้าตัวกำลังโบกมือให้พี่น้องของเขา ใบหน้าน้อยยิ้มหงอยๆไม่ต่างกับอีกสองคน แล้วเด็กชายทั้งสามก็แยกตัวต่างคนต่างไปรวมกลุ่มกับบ้านของตน

 

 

เมื่อมาถึงห้องนั่งเล่นบ้านกริฟฟินดอร์ พรีเฟ็คก็ให้น้องๆปีหนึ่งกระจายตัวนั่งตามสบายเพื่อที่เขาจะได้อธิบายเกี่ยวกับกฎและเกร็ดการใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนฮอกวอตส์พอสังเขป…เรื่องเซอร์ไพรส์ก็คือจู่ๆก็มีอาจารย์คนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง ซึ่งภายหลังได้รับการแนะนำตัวว่าคือศาสตราจารย์เบนจามิน แอฟเฟล็ค เวย์น อาจารย์อารมณ์ดีประจำบ้านกริฟฟินดอร์ควบสอนวิชาแปลงร่าง สิ่งที่ชวนให้เด็กผู้หญิงแอบกรี้ดเบาๆก็คือประวัติของเจ้าตัวที่จบบ้านกริฟฟินดอร์แล้วย้ายไปทำงานที่ MACUSA (สภาเวทมนตร์แห่งสหรัฐอเมริกา) ก่อนจะย้ายกลับมาเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ของอังกฤษ ล่าสุดก็มาเป็นอาจารย์ประจำฮอกวอตส์

 

 

ยิ่งไปกว่านั้นก็คือศาสตราจารย์ยังมีพี่ชายฝาแฝดอีกสองคนที่เป็นอาจารย์ผู้สอนเช่นกัน พอนักเรียนคนหนึ่งยกมือถามว่าหน้าตาของอาจารย์ทั้งสองนั้นเป็นแบบไหน ก็ได้รับคำตอบว่า

 

 

“ก็หน้าเหมือนฉันนี่ล่ะคุณอัลเลน แต่หล่อน้อยกว่าแค่นั้นเอง” คำตอบของอาจารย์เรียกเสียงหัวเราะจากนักเรียนได้เป็นอย่างดี จากนั้นการพูดคุยก็ดำเนินไปครู่ใหญ่ก่อนที่ศาสตราจารย์แอฟเฟล็คจะขอปลีกตัวออกไปโดยไม่ลืมกล่าวต้อนรับลูกศิษย์ประจำบ้านของตนอีกครั้ง …เมื่อร่างสูงเดินออกไปแล้ว บรรดาปีหนึ่งจึงแยกย้ายขึ้นห้องพัก

 

 

คลาร์กได้พักห้องเดียวกับเพื่อนอีกสามคนได้แก่ จิมมี่ โอลเซ่น, แบร์รี่ อัลเลน และฮาล จอร์แดน เด็กชายทั้งสี่พูดคุยสร้างความสนิทสนมกันเพลินจนล่วงเข้าเวลาดึก นกเค้าแมวของฮาลก็ร้องขึ้นมาพร้อมกับตีปีกพั่บๆ

 

 

“สัญญาณไล่นอนของเจ้ากรีนลีฟมันน่ะ มันถูกแม่ฉันเทรนมาให้ไล่ฉันเข้านอนให้ตรงเวลาทุกครั้ง ไม่งั้นจะไม่หยุดร้อง เซ็งชะมัด” บรรดาเพื่อนที่เหลือพากันหัวเราะใหญ่ก่อนจะกล่าวราตรีสวัสดิ์แล้วแยกย้ายกันไปนอน

 

 

คลาร์กถอดแว่นพับวางไว้บนโต๊ะหัวเตียงแล้วเอื้อมมือไปลูบกรงนกฮูกสีขาวของตนไปมา

“ราตรีสวัสดิ์คาล”

 

 

เจ้าสัตว์ปีกสีขาวร้องรับเบาๆ เด็กชายคลี่ยิ้มบางแล้วล้มตัวลงนอน เปลือกตาค่อยๆปิดลงบดบังนัยน์ตาสีฟ้าสวย จากนั้นร่างเล็กจึงหลับไปในที่สุด

 

 

 

TBC


และแล้วตอนสองก็มา— /จริงจังกับเรื่องนี้แล้วสินะ ถถถ มุมมองค่อนข้างเน้นกริฟฟินดอร์เยอะกว่าเพื่อนอีกแล้ว 555 จะพยายามเกลี่ยบทให้ดีที่สุดค่ะ เรื่องนี้มันจะไม่เหมือนฟิคคุณชายที่เราแบ่งเป็นพาร์ทๆ/ซึ่งไม่รู้จะจบชาติไหน(…) แต่จะดำเนินไปพร้อมๆกันเลย มันเลยค่อนข้างยากว่าควรเน้นใครยังไงดี ท้าทายสุดๆ orz

ติชมได้ตามสะดวกเลยค่ะ ❤

Advertisements

6 thoughts on “Once Upon a Hogwarts [ 2 ]

  1. สงสารเด็กแฝดมากๆเจ้าค่ะ ….เหมือนโดนหมวกหักหลังอย่างน้องเฮนรี่ว่าไม่มีผิด 555555 เฮนรี่น่ารักมาก มีเรียกคุณหมวก ฮือออ ไหนจะตอนก่อนหน้าเรียกตุ๊กตาหมีว่าคุณหมีอีก ฮือออ น่าร้ากกกก ฟฟฟฟ //บีบแก้ม
    ในส่วนของโดนหมวกทรยศ ทำไมขำแนปแทนที่จะสงสาร หนูเอ๊ย เรเวนคลอมันสำหรับคนฉลาดอย่างเดียว แต่หนูน่ะมีอย่างอื่นที่แฝงอยู่ในความฉลาดด้วย แค่ก— พี่ว่าเรเวนคลอมันไม่เพียงพอ 5555555 สงสารหนูๆนะ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แงงงง ซีนที่โบกมือลาแล้วแยกกันไปเข้าบ้านของตัวนี่ซึมตาม ;w;
    น้องเฮนรี่น่ารักมาก ฟฟฟ จำหน้าอาจารย์ได้มีโบกมือให้ แล้วอาจารย์ยิ้ม โบกมือตอบ นี่แบบ ฟหหหหหห แงงงง ทำลายล้างขั้นสุด ;w; //ระเบิดตัวตาย ส่วนน้องคลาร์กก็แอบอิจฉา พี่พรีเฟ็คงานดีนะคะ แงงงง //กอดกล้าม ไม่ทราบว่าพี่พรีเฟ็คกริฟฟินดอร์มีแฟนยังคะ แล้วถ้ามีแล้วมีกี่คนและชื่ออะไร 55555555 น้องคลาร์กน่ารักมากตอนท้วงว่าตัวเองไม่เนิร์ด แงงงงง ;w;
    รออาจารย์แฝดสามอีกสองคนเปิดตัว -..-
    ปล.ศาสตราจารย์แอฟเฟล็คไม่ค่อยเลยนะคะ แหม่…. หน้าเหมือนกันแต่หล่อน้อยกว่าตัวเอง 5555

  2. หมวกนี่แค้นอะไรส่วนตัวสามแฝดนี้รึเปล่าค—- หรือล่วงรู้อนาคตว่าที่คนรักของแต่ละคนเลยส่งไปในที่ๆโชคชะตานำพา แอร๊ยยยยย /หมวกบองเอ็งมโนไปเองหมดเลยนังเด๋อ หรือจริงๆแล้วศาสตราจารย์ติดบนกันแน่ค— #ยิ่งแล้วใหญ่ น่าสงสารจีๆ โดนจับแยกคนละบ้าน บอกอยากอยู่ด้วยกันก็โดนแยก หมวกมันต้องแค้นอะไรส่วนตัวแน่ๆ555555 หรืออาจจะรู้ว่าอยู่ด้วยกันแล้วซนกำลังสองกำลังสามงิ ถถถถถถ แอบตกใจเล็กน้อยที่มีตัวละครจากฝ่ายคู่แข่ง(?) อย่างสตีฟมาเป็นพรีเฟ็คโด้ยย มาร์เวลมีกรีดร้อง55555555 กลายเป็น เฮล ดีซี!!— #มรั่ย.

    อยากเห็นสามคนนี้โตแล้วแงงงง อยากเห็นผู้ใหญ่โดนเด็กแอทแทค— แอรรรรร๊ฟฟฟฟฟ /หมวกฟาดหัวทิ่ม

  3. แว้กกกกกก แอบอ่านมาสักพักแล้วค่ะ(ได้ข่าวว่าก่อนหน้านี่คือตอนแรก 5555555555) แต่ตอนสองต้องคอมเมนต์สักนิดเพราะมีสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเราปรากฎตัว ฮรือออ /คลานเข้าเข้าไปกอดขาคุณสตีฟ เป็นพรีเฟ็คด้วยนะคะ ดีงัมมม

    ฮาแนปมาก เรเวนคลอ ฉันต้องเรเวนคลอ ปิ๋วไปอีก ไปหนู หนูไปอยู่สลิธีรินนะลูก 5555555555555555 สงสารเฮนจังกับคลาร์กคุงมากๆเลยค่ะ อยากอยู่กับพี่กับน้องแต่คุณหมวกก็ทำแบบนี้ ถถถถถ เฮนจังน่ารักมากๆๆๆ ชอบตอนโบกมือให้หมีเบนแล้วหมีเบนก็ทักกลับบ /เต้นระบำ

    ขำตาฮาลด้วยค่ะ มีนกคอยเตือนให้เข้านอน 55555555555555555 คุณแอฟเฟล็คมีความเกทับแฝดอีกสองคนนะคะ แหม หล่อน้อยกว่าฉันนิดนึง อยากจะเดินทะลุจอไปจิ้มพุง /เดี๋ยว

    สุดท้ายค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิค AU ดีๆแบบนี้มากๆๆๆเลยค่ะคุณดิว เราชอบมาก จะตามอ่านนะคะ เราชอบทั้ง Wizarding World แล้วก็เรือBenry ฮลลลล์ *ว่าแล้วก็จ้ำพาย* รักค่ะ /ส่งจูบ

  4. ขอโทษทีก่ะเพิ่งได้ฤกษ์มาอ่านฟฟฟฟฟฟฟ น่ารักอีกแล้วสามแฝดแงงง ตลกตรงที่หมวกหักหลังเด็กทั้งสามคนเลย ถถถถ แต่ถ้าอยู่ด้วยกันตลอดเดี๋ยวจะไม่มีเรื่องตื่นเต้นสิจรืงมั้ย แต่น้องรี่กับศจ.เบนน่ารักมากแงงง แอบส่งซิกหากันด้วยฟฟฟฟฟฟ ถ้ารี่ได้กริฟฟินดอร์ ศจ.คงมาเยี่ยมบ้านเช้าเย็นแน่ๆ ฟฟฟฟฟ โปรไฟล์ศจ.ก็หล่อเหลือเกินค่ะฮรอลฟฟฟ รออีกสองแฝดของคุณเบนนะคะ น้องคลาร์กก็น่ารักมากฟฟฟฟ เด็กแว่นน่าเอ็นดูแงงงงง ฟฟฟฟฟฟฟ

  5. แงงงงงงงง เด็กๆน่ารักกันจังเลยค่ะ มาหาป้ามา เดี๋ยวให้ค่าขนม— /โดนศจ.ใจดีฆ่า ชอบที่รี่แอบทักทายป๋า แล้วป๋าก็โบกมือตอบอีก กรี๊ดดดดดด ไม่เคยรู้สึกว่าหมีอ้วนหล่อเท่านี้มาก่อนเลย ถถถถถถ รออะไรอยู่ล่ะคะ จีบเด็กเลย— แอบสมน้ำหน้าแนป เรเวนคลอไม่เหมาะกับหนูหรอกลูก ต้องไปอยู่บ้านที่มีความบิชสิ 55555 คลาร์กน่าเอ็นดูมากกกก เด็กแว่นตัวเล็กๆ เห็นแล้วอยากแกล้งง ฟฟฟฟฟฟฟ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s