Love Me Love My Pet – [Ben A./Henry C.]

Title : Love Me Love My Pet

Paring : Ben Affleck/Henry Cavill

Note : โจทย์ benryweekly – week 18 “Random animals” : เตกู(Tegu)

________________________________

.

maxresdefault.jpg

.

ผมคือเตกู

 

หลายๆคนคงจะไม่คุ้นชื่อของผม คงคิดกันว่านี่มันตัวอะไรวะ เอาเป็นว่าถ้าพวกคุณมองผ่านๆจะนึกว่าผมเป็นตัวเหี้ยล่ะ

 

แต่นั่นน่ะญาติผม ผมเป็นกิ้งก่าชนิดหนึ่งคล้ายๆตะกวด จุดเด่นของผมคือมีกระพุ้งด้านข้างป่องออกมา ผมค่อนข้างแรงเยอะ แถมยังมีหลายสีด้วย เดี๋ยวนี้มนุษย์นิยมนำผมมาเลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยงแล้วด้วยนะ เพราะผมกับเพื่อนๆกินง่าย กินเนื้อได้หลายอย่าง เชื่อง ขี้อ้อนด้วย…แต่ถ้าใครมาทำไม่ดีนี่กัดแน่

 

เท่าที่ผมจำความได้ ผมถูกซื้อมาตั้งแต่ยังตัวเองยังเด็กๆ โดยมนุษย์คนหนึ่งที่ดูจะมีฐานะพอสมควร แต่เขากลับไม่ใช่คนที่เลี้ยงผม เขาซื้อผมมาให้ใครอีกคนที่หน้าตาก็ไม่ได้ต่างจากเขาเลยสักนิด

 

“พี่บรูซ…พี่ซื้อตัวเหี้ยแดงมาให้ผมทำไม…?” เดี๋ยวเถอะมนุษย์! ฉันไม่ใช่เหี้ยนะ!

 

“นี่ไม่ใช่ตัวเหี้ย เบน…นี่มันกิ้งก่าเร้ดเตกู ถ้ามีเวลาว่างก็เงยหน้าจากกองงานไปเสิร์ชหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตบ้าง”

 

“โห่ พี่…แค่นี้ผมก็งานเยอะอยู่แล้ว จะให้เลี้ยงสัตว์เพิ่มอีก ไม่ไหวอ่ะ พี่เอาไปเลี้ยงเถอะ พี่ว่างกว่าผมอีก”

 

“ฉันรู้ว่านายเลี้ยงได้ ลองฝึกแบ่งเวลาทำอะไรหลายๆอย่างบ้างจะได้ไม่ต้องเอาเวลาไปทุ่มให้กับงานอย่างเดียว เสียสุขภาพหมด” บรูซดุ…ผมมองเบนที่ทำหน้ายุ่ง คิ้วนี่แทบจะขมวดเป็นปมเดียวกันหมดแล้ว “พี่บรูซซซ ก็บอกว่าผมเลี้ยงคนเดียวไม่ไหว”

 

“งั้นก็หาใครสักคนมาช่วยเลี้ยงซะ บางทีเจ้านี่อาจจะนำโชค พาใครคนนั้นมาเจอนายก็ได้ ฉันไปล่ะ”

 

“เดี๋ยวสิพี่ กลับมาก่อน! ปัดโธ่เอ๊ย…..” บรูซออกไปแล้ว ทีนี้เบนหันมามองผมนี่นอนอยู่ในตะกร้า แล้วเขาก็เอื้อมมาเปิดตัวล็อกพร้อมกับอุ้มผมออกมา

 

“เฮ้อ มาถึงขนาดนี้แล้วก็คงต้องเลี้ยงแล้วล่ะ…คงงะเหงาน้อยกว่านี้…หวัดดีเจ้าเตกู ฉันชื่อเบนนะ” ผมแลบลิ้นเป็นการทักทาย แต่ก็รู้ว่าเบนคงไม่รู้เรื่องหรอก

 

“ฉันจะตั้งชื่อนายว่าบรูซ ชื่อเดียวกับพี่ชายฉัน คนที่พานายมาเมื่อกี้นี่แหละ แก้เผ็ดซะเลย หมั่นไส้”

 

นั่นก็คือที่มาของผม…สรุปว่าผมชื่อบรูซ และตอนนี้เบนก็เลี้ยงผมมาได้เกือบหกเดือนแล้ว

 

ผมอาศัยอยู่ในบ้านพักหลังไม่ใหญ่ไม่เล็กของเบน มีทุกอย่างครบครัน แถมยังใกล้โรงพยาบาลสัตว์ด้วย…เบนมีฐานะดีพอสมควร หน้าตาก็ดี ผมเห็นเขาชอบพามนุษย์ผู้หญิงมาเที่ยวบ้านบ่อยๆแบบไม่ซ้ำหน้า แต่สิ่งที่พวกเธอเป็นเหมือนกันก็คือพอเจอหน้าผมก็จะกรี้ดกันทุกคน….ทำมารังเกียจกิ้งก่า เหอะ!

 

“ฉันกลับมาแล้วบรูซ” เสียงของเบนดังขึ้นในเย็นวันหนึ่ง ผมที่นอนอยู่ใต้โต๊ะกาแฟก็คลานออกมาแล้วไปหาเบนที่เพิ่งเปิดประตูบ้านเข้ามา…มาก็ดีแล้ว ผมหิวจังเลยเบน

 

เบนอุ้มผมขึ้นมาแล้วลูบหลัง “ไง สบายดีไหม? วันนี้ฉันซื้ออะไรมาฝากด้วยล่ะ” แล้วก็หันตัวผมไปที่กล่องใบหนึ่ง….หนอน! ของโปรด!

 

ไม่รู้จะแสดงอาการขอบคุณยังไงดีนอกจากทำเท้าตะกายๆจะกินหนอน เบนหัวเราะใหญ่เลย “ชอบล่ะสิ ของโปรดนาย เดี๋ยวฉันมาเตรียมให้ ขอไปล้างไม้ล้างมือก่อน”

 

เบนเป็นมนุษย์ที่ดี เขาเลี้ยงผมดีมาก ซื้อไฟมาติดเพิ่มเพื่อให้ความอบอุ่นและรักษาอุณหภูมิแวดล้อมให้เหมาะกับผม มีอาหารหลากหลายให้ ให้อาหารเป็นมื้อ….แต่ถึงอย่างนั้นผมก็เห็นใจเบนนะ เบนยุ่งๆกับงานอยู่แล้วแต่เขาก็ยังแบ่งเวลามาเลี้ยงผมได้ ผมเคยคิดว่าผมคงเป็นภาระพอสมควร เพราะเบนไม่ได้เต็มใจจะเลี้ยงผมแต่แรก แต่วันหนึ่งเบนก็บอกกับผมว่า “ตอนแรกฉันว่ามันต้องเหนื่อยแน่ๆที่ต้องเลี้ยงตัวอะไรไม่รู้ที่ไม่ค่อยรู้จัก มันก็เหนื่อยจริงๆ..แต่ก็สนุกดีนะ นายทำให้ฉันเหงาน้อยลงเยอะเลย”

 

เหงาน้อยลงไม่ได้แปลว่าจะหายเหงาใช่ไหมล่ะ…บางทีผมก็คิดว่าเบนควรหามาช่วยดูแลผมอย่างที่มนุษย์บรูซบอก…ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่พวกผู้หญิงที่เบนหิ้วมาบ้านแน่ๆ ผมไม่ยอม คนที่จะมาอยู่กับเบนต้องจิตใจดี มีความรับผิดชอบ และที่สำคัญ…ต้องรักสัตว์!

 

เอาล่ะ…มาเริ่มปฏิบัติการหาเจ้าของคนที่สองของผมกันดีกว่า

 

*************

เย็นวันหนึ่ง เบนพาผมไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ เก๋ไหมล่ะ พากิ้งก่าไปเดินเล่น มีช่วงหนึ่งที่เบนเอาผมไว้ในตะกร้าแล้วผละออกไปซื้อเครื่องดื่ม ผมก็นอนมองผู้คนเดินไปมาจากบนม้านั่ง

 

ในตอนนั้นเองที่มีใครก็ไม่รู้เดินมาหยุดตรงหน้าแล้วก็นั่งยองๆให้หน้าของเขาอยู่ระดับเดียวกับผม

 

“ไงเจ้าหนู…น่ารักจังเลย…” โอ้ ขอบคุณที่ชม เขินจัง เขาเอานิ้วมาเขี่ยๆช่องตะกร้า ผมเลยเอาจมูกดุนๆปลายนิ้วกลับบ้าง

 

“นายเป็นเตกูที่สีสวยมากนะ ฉันเคยอยากเลี้ยงแต่ไม่มีเวลาเลย…ได้เห็นชัดๆแค่นี้ก็ดีใจแล้ว” แล้วก็ยิ้มกว้าง….คุณพระ! มนุษย์คนนี้น่ารักมากกก เป็นผู้ชายด้วย แต่น่ารักมาก ท่าทางจะใจดีรักสัตว์ด้วย

 

จะเอาคนนี้! เบน! ผมอยากได้คนนี้!

 

“ฉันไปละ ดีใจที่ได้เจอนะ” เฮ้ เดี่ยวสิ อย่าเพิ่งไป! มนุษย์! รอเจอเจ้าของผมก่อนสิ!

 

แน่นอนว่าผมกลับมาถึงกับซึมไปเลย…ก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอคนน่ารักคนนั้นอีกรึเปล่า…ผมไม่ยอมกิน ไม่ยอมออกไปเดินรับแดดที่สวนหย่อม จนวันหนึ่งผมรู้สึกล้า…ไม่ไหว จะหมดแรง

 

“บรูซ! เฮ้ นายเป็นอะไรน่ะบรูซ?” เบนเห็นผมนอนนิ่งก็รีบเข้ามาดูใหญ่ เบน…ผมไม่ไหวแล้ว จะเป็นลม

 

“ทำใจดีๆไว้เจ้าหนู เดี๋ยวฉันพาไปหาหมอนะ” แล้วก็อุ้มผมใส่ตะกร้าเอาขึ้นรถ จากนั้นก็ขับไปโรงพยาบาลสัตว์ที่อยู่ใกล้ๆ

 

พอมาถึงเบนก็รีบจอดรถวิ่งเข้าไปในโรงพยาบาล ติดต่อเจ้าหน้าที่แบบพูดไม่รู้เรื่องเพราะลน ผมได้แต่นอนหมดแรงอยู่ในตะกร้า แล้วท้ายเบนก็ได้มานั่งรอหน้าห้องตรวจจนได้

 

“จะได้เจอหมอแล้ว อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ นายชื่อบรูซเหมือนพี่ฉัน นายต้องอึดถึกเหมือนพี่ฉันด้วยสิ” ตรรกะอะไรของนายฮะเบน ความอึดมันถ่ายทอดกันผ่านชื่อได้ด้วยเรอะ

 

ไม่นานนักก็ถึงคิวของเบน เบนถือตะกร้าใส่ผมเดินเข้าห้องไป และได้พบกับหมอสัตว์ที่นั่งรออยู่…มีป้ายกลัดชื่อเอาไว้ตรงหน้าอกเสื้อสีขาวยาวๆด้วย

 

เฮ้…เดี๋ยวสิ…นั่นมันคนน่ารักที่ผมเจอที่สวนสาธารณะวันนั้นนี่!

 

ชื่อนายสัตวแพทย์ เฮนรี่ คาวิลล์เหรอเนี่ย…

 

“หมอครับ ช่วยเตกูผมด้วย” เบนลนมากจนคุณหมอต้องรีบปรามให้ใจเย็น “ใจเย็นนะครับคุณ เดี๋ยวผมขอตรวจดูอาการของน้องก่อนนะครับ” แล้วเบนก็อุ้มผมมาวางบนโต๊ะ

 

“…เจ้าหนู…เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่านะ…ไหนขอตรวจดูอาการหน่อย” อยากจะหายป่วยแล้วตะโกนออกไปว่าใช่!!

 

“ไม่มีรอยโรค…อืม…เดี๋ยวขอทราบชื่อคุณเจ้าของกับชื่อเจ้าหนูแล้วก็ชื่อพันธุ์ เพศ กับอายุหน่อยนะครับ”

 

“ผมเบนจามิน เวย์นครับ เรียกว่าเบนก็ได้ ส่วนเจ้านี่ชื่อบรูซ เป็นเร้ดเตกู ตัวผู้ อายุหกเดือนกว่าๆ” น้ำเสียงของเบนดูไม่ค่อยดี เขาคงห่วงผมมาก

 

“โอเคครับเบน…ผมตรวจดูแล้วไม่พบรอยโรคอะไรอันตรายมาก แต่ดูเหมือนสีตัวเขาจะค่อนข้างซีด…แล้วก็ดูอ่อนแรง…” แล้วคุณหมอก็ซักประวัติ ถามเบนนั่นนี่เกี่ยวกับผมอีกหลายๆคำถาม สุดท้ายคุณหมอก็จดทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เขาก็วางปากกาลง

 

“โอเค…ผมจะบอกคุณว่า ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ บรูซเค้าอ่อนแรงเพราะไม่ได้กินอาหาร อีกสาเหตุก็เพราะน่าจะได้รับแสงไม่เพียงพอ..ผมหมายถึงเค้าไม่ได้ออกไปรับแสงแดดข้างนอก อาจจะมีผลต่อความแข็งแรงของกระดูกบ้าง ยังดีที่คุณพามาทันเลยรักษาได้ แต่ถ้าคุณยังกังวล ผมจะเจาะเลือดเค้าไปตรวจดูก่อนว่ามีความผิดปกติอะไรไหมที่เรามองไม่เห็น”

 

จากนั้นคุณหมอก็พาผมไปเจาะเลือด แน่นอนว่าผมว่าง่ายไม่พยศสักนิด ก็แน่ล่ะ คุณหมอเป็นคนที่ผมเล็งไว้ให้เป็นคู่คิดของเบนนี่นา แล้วเขาก็พาผมกลับมาหาเบน

 

“บรูซว่าง่ายดีนะครับ ไม่พยศเลย คุณเลี้ยงเค้าดีมาก แต่ก็เพราะนิสัยของสายพันธุ์นี้ส่วนหนึ่งด้วย…เดี๋ยวผมจะจ่ายยาให้ แล้วอีกสี่วันจะนัดมารับผลตรวจเลือดนะครับ..แล้วก็..ผมแนะนำว่าคุณหมั่นพาบรูซออกไปเดินเล่นด้วยนะครับ ถึงเค้าจะได้รับแสงเพียงพอภายในบ้านคุณ แต่ก็ควรจะได้แสงธรรมชาติบ้าง จะได้สุขภาพดี ตัวจะได้สีสวยๆ ไม่ซีดเนอะครับ”

 

“ขอบคุณครับคุณหมอ ขอบคุณมากจริงๆ” เบนยิ้มแล้วก้มหัวขอบคุณใหญ่ คุณหมอก็ส่ายหน้ายิ้มๆ

 

“ยินดีเสมอครับ อีกสี่วันพบกันนะครับ อย่าลืมนัดล่ะ” จากนั้นเบนก็หิ้วตะกร้าเดินออกมา จ่ายค่ายาแล้วก็รับยามาเรียบร้อย แล้วก็กลับมาบ้าน

 

“จากนี้นายต้องกินเยอะๆแล้วนะบรูซ ห้ามดื้อไม่ยอมออกไปเดินเล่นอีกนะ กินยาด้วย” เบนพูดขณะที่อุ้มผมมานั่งตัก สบายจัง

 

“จะว่าไป…หมอเค้าก็น่ารักดีนะ..ชื่อเฮนรี่ใช่ไหม? อายุน่าจะแค่สามสิบกว่าๆล่ะมั้งนั่น ใจดีจังเนอะ” นั่นแน่ะ เริ่มปิ๊งคุณหมอของผมแล้วล่ะสิ ดีมากเจ้ามนุษย์ จากนี้ไปอะไรๆมันจะได้ง่ายขึ้น

 

สี่วันต่อมาเบนก็พาผมมารับผลตรวจเลือด ไม่มีอะไรผิดปกติ ..ส่วนเบนก็คุยกับคุณหมอเฮนรี่นิดๆหน่อยๆ สงสัยจะเขิน

 

แต่จะว่าไป ถ้าผมหายดีแล้วก็ไม่มีเหตุจำเป็นอะไรต้องไปโรงพยาบาลน่ะสิ เบนก็จะไม่ได้เจอคุณหมอด้วย..

 

ไม่ได้การละ…

 

หลังจากนั้นผมก็พยายามหาเรื่องเจ็บตัว ทั้งแกล้งเดินชนข้าวของนั่นนี่ หาเรื่องให้ตัวเองเป็นแผลเยอะๆลึกๆในระดับที่เบนไม่สามารถทำแผลให้เองได้ สุดท้ายเขาก็พาผมมาหาหมอ ซึ่งโชคดีที่คุณหมอเจ้าของไข้ผมก็ยังเป็นเฮนรี่

 

“คุณดูแลเค้าหน่อยสิครับ…เค้าเจ็บบ่อยมากเลยนะช่วงนี้” คุณหมอเฮนรี่เอ่ยเสียงดุจนเบนหน้าจ๋อย…ขอโทษนะเบน แต่ผมทำเพื่อเบนนะ…ยังดีแหละที่อย่างน้อยเบนก็ได้มีโอกาสคุยกับคุณหมอเฮนรี่มากขึ้น..ทำให้ช่วงหลังๆพอกลับจากโรงพยาบาลสัตว์ทีไร เบนก็จะเหม่อๆตลอด บางทีก็ยิ้มคนเดียว ไม่ก็มานั่งคุยกับผมด้วยประโยคเดิมๆอย่าง ‘หมอเฮนรี่น่ารักมากเลยเนอะบรูซ’ ไม่ก็ ‘ไม่รู้ว่าหมอเขาจะมีแฟนรึยังนะ’

 

ปัดโธ่ มาถามเตกูแล้วเตกูจะรู้ไหม อยากรู้ก็ไปถามหมอเขาเลย! ผมก็อยากรู้!

 

และแล้ววันหนึ่ง ขณะที่เบนกำลังนั่งดูคุณหมอเฮนรี่ตรวจแผลเพื่อดูว่าหายสนิทหรือยัง เป็นแผลล่าสุดที่ผมเพิ่งไปหาเรื่องใส่ตัวเองมา เจ้าของผมก็ถามขึ้นมาว่า “คุณหมอ…มีแฟนรึยังครับ?”

 

คุณหมอเฮนรี่ชะงักไปเล็กน้อย ผมสังเกตว่าเขาหน้าแดงนิดๆด้วยละ..เอาเว้ย! พอจะมีให้ลุ้นหน่อย

 

“แค่งานก็ยุ่งมากพอแล้วครับ…คงไม่มีเวลาไปมีใคร…” ว้าว แปลว่ายังไม่มีสินะ…เบนได้ยินแบบนั้นก็ดูหน้าตาเบิกบานขึ้นทันที อดหมั่นไส้ไม่ได้

 

“เอ่อ…แล้ว..คุณหมอพอจะมีเวลาไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันไหมครับ..? ผมอยากเลี้ยงขอบคุณที่คอยดูแลบรูซมาตลอด…” จะว่าไปมนุษย์นี่ก็มีข้ออ้างในการชวนคนที่ตัวเองชอบไปกินข้าวได้น่ารักดีนะ โอเค มันดูอ้อมๆ แต่ผมชอบแฮะ

 

คุณหมอเฮนรี่เม้มปากแล้วงึมงำ “ผมมีเวรน่ะครับ…” อ้าว โธ่…จ๋อยทั้งเตกูทั้งเจ้าของเตกูเลย

 

“แต่เดี๋ยวจะออกแล้ว อีกครึ่งชั่วโมง…” เฮ้ เยี่ยม!!

 

“งั้น..เดี๋ยวผมจะรอนะครับ” เบนพูดด้วยสีหน้าดีใจมากๆ ถึงคุณหมอจะไม่ได้ตอบตกลงตรงๆว่าจะไปด้วย แต่การที่บอกว่ากำลังจะออกเวรพร้อมกับยิ้มๆหน้าแดงๆน่ะมันแทนคำตอบทุกอย่างได้ดีเลย

 

ครึ่งชั่วโมงถัดมาคุณหมอเฮนรี่ก็เดินออกมาหาเบนที่นั่งรออยู่ตรงมุมอ่านหนังสือพิมพ์ คุณหมอไม่มีเสื้อยาวๆสีขาวแล้ว แต่เป็นเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนกับกางเกงขายาวสีเข้มๆ “ขอโทษที่ทำให้รอนานนะครับ” เขายิ้มแหยๆแล้วค้อมหัวนิดหน่อย จากนั้นเบนก็พาคุณหมอเฮนรี่ไปหาร้านทานข้าว บังเอิญเหลือเกินที่แถวนั้นมีคาเฟ่สัตว์เลี้ยง เอาสัตว์เลี้ยงเข้าไปได้ แต่เบนก็เลือกที่จะนั่งบริเวณรอบนอกคอกที่เขากั้นเอาไว้ให้สัตว์เดินเล่น ไม่เข้าไปนั่งข้างใน

 

ระหว่างรออาหาร ผมก็มองทั้งสองคนคุยเรื่องต่างๆมากมายอย่างออกรส…มีความสุขจังเลยแฮะ

 

“โลกกลมจังเลยนะครับเบน ไม่อยากเชื่อว่าเค้าคือเตกูตัวเดียวกันกับที่ผมแอบไปเล่นด้วยตอนไปสวนสาธารณะครั้งล่าสุด…” เบนฟังแล้วก็หัวเราะเบาๆ “ตอนนั้นผมวางเค้าไว้แล้วไปซื้อกาแฟน่ะครับ ไม่รู้ว่าคุณแอบมาเล่นกับบรูซด้วย…คุณคงชอบสัตว์มากใช่ไหมครับถึงมาเป็นสัตวแพทย์?”

 

คุณหมอเฮนรี่พยักหน้าแล้วยิ้มบางๆ “ครับ แต่ไม่ใช่แค่เพราะรักสัตว์อย่างเดียวนะ…ผมเคยเลี้ยงน้องแมวไว้ตัวหนึ่ง มีวันหนึ่งเค้าป่วยหนักจนเกือบไม่รอด ผมเลยพาไปหาสัตวแพทย์ แล้วผมก็ได้เห็นหมอเค้ารักษาน้องแมวของผม หมอเค้าเก่งมาก สุดท้ายน้องแมวก็หาย…เลยเป็นแรงบันดาลใจอยากให้เรียนด้านนี้น่ะครับ ผมอยากรักษาสัตว์ อยากทำให้สัตว์เค้ามีความสุข แล้วก็ให้เจ้าของสัตว์มีความสุขด้วย” แล้วเขาก็ยื่นมือมาลูบตัวผม

 

“ผมชอบเตกูนะครับ ถึงหลายคนจะมองว่าดูน่ากลัว แต่ผมว่าเค้าน่ารักดีนะ ดูกระพุ้งนี่สิ” แล้วก็มาเกาๆตรงกระพุ้งแก้มผม เฮะ เฮะ จักจี้นะคุณหมอ แต่แบบนี้ผมชอบจัง ชอบมาก

 

เบนดูเงียบไปครู่หนึ่งแล้วก็พูดขึ้นว่า “ถ้าคุณหมอชอบเตกู….แล้ว…คุณหมอชอบเจ้าของเตกูด้วยรึเปล่าครับ?”

 

นั่นแน่ะ! ร้ายกาจมากเจ้าของผม ละดูสิ! คุณหมอหน้าแดงแปร้ดเลย…เบนรอคำตอบของคุณหมออย่างใจจดใจจ่อ ผมก็เหมือนกัน

 

“มาถึงขนาดนี้แล้ว…ก็คงต้องชอบให้หมดเแล้วล่ะครับ” คุณหมออ้อมแอ้มตอบ ได้ยินแบบนั้นเบนก็ถึงกับเบิกตากว้างเลยล่ะ “คุณหมอ….”

 

แล้วเบนก็ยื่นมือไปกุมมือของคุณหมอเฮนรี่เอาไว้ คุณหมอก็อมยิ้มแล้วขยับมือให้เบนกุมได้ถนัดๆ ส่วนผมน่ะเหรอ…อยากจะร้องออกมาว่าสำเร็จแล้วโว้ย!!!

 

ทันทีที่กลับมาถึงบ้าน เบนก็อุ้มผมวางบนพื้น แล้วตัวเองก็ตะโกนลั่นบ้าน

 

“เยส! สำเร็จแล้วโว้ย!”

 

โอ๊ย น้ำตาจะไหล รู้สึกยินดีกับตัวเองและกับเบนมาก…ในที่สุดเบนก็สมหวัง ผมก็สมหวังที่ได้มีเจ้านายคนที่สองแสนน่ารักสักที..เบนอุ้มผมขึ้นมาอีกแล้วพูดว่า “นายเป็นตัวนำโชคอย่างที่พี่บรูซว่าจริงๆด้วย ขอบคุณนะบรูซที่พาเฮนรี่ให้มาเจอฉัน…ขอบคุณนะเจ้าหนู” ผมร้องเบาๆเป็นเชิงยินดีกับเบน แล้วเขาก็กอดผมแน่นเลยล่ะ

 

บอกแล้วว่าผมน่ะเตกูนำโชค ใครที่อยากจะมีคู่ สนใจรับผมไปเลี้ยงไหมครับ?

 

 

แต่เสียใจ ผมไม่ไปหรอกนะ ผมขออยู่อย่างมีความสุขกับเบนแล้วก็คุณหมอเฮนรี่ดีกว่า

 

ขอตัวไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆ รอคุณหมอมาดินเนอร์กับเบนเย็นนี้ก่อนนะครับ บ๊ายบาย ❤

 

 

 

END

_________________________________________

สวัสดีค่ะ/กราบ เอาเตกูมาส่งค่ะ 555 ตอนได้โจทย์ตัวนี้คือแบบ…เตกูคือตัวไรวะ แง 5555 หนักใจเลย จะแต่งไงดี ถถถถ ขอบคุณคนที่ส่งโจทย์ตัวนี้ลงประกวดนะคะ/ใครรู้ตัวมาแสดงตัวเดี๋ยวนี้ มาเลย 5555

นี่เป็นงานวาดเตกูของคุณ Galalian  @Garan_Original ค่ะ น่ารักมากฟฟฟฟ ขออนุญาตนำมาลงประกอบ ฮฮฮ

ไหนๆเตกูเรื่องนี้ก็ชื่อบรูซด้วย ถถถถ พอดีตอนเสิร์ชข้อมูลแล้วเจอว่ามีกล้าม มีแรงเยอะ เรานึกถึงแบทแมนคนล่าสุดเลย—/มีก้อนเหนียงเหมือนกันด้วย– #โดนแบททาแรงปัก

CxJtBpHVIAAzPNT.jpg

 

ขอฝากเตกูไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ ❤

Advertisements

10 thoughts on “Love Me Love My Pet – [Ben A./Henry C.]

  1. โอ๊ยชอบจังเลยค่ะ ไม่นึกว่าตัวกระพุ้ง อ้วนๆจะออกมาเป็นฟิคน่ารักๆได้ขนาดเน้ ฮรือออออ น่ารักทั้งเรื่องเลยค่ะ แม้จะมีเตกูเป็นตัวนำเรื่องก็เถอะ😂 มันโอเคอ่ะ คือดีย์ต่อใจ/เดินไปสอยมากสักตัว
    ชอบตั้งแต่คำแรกแล้วค่ะ ผมคือเตกู เออ บ่งบอกมากว่าเรื่องต่อไปนี้จะเกี่ยวกับอะไร555555 มีความนำโชคอย่างที่บรูซพูดจริงๆด้วย แอบลั่นตอนทีรี่มาเล่นด้วยแล้วคิดในใจว่าอยากได้คนนี้ เป็นเตกูที่เซนส์แรงจริงๆค่ะ55555
    ปล.แอบเห็นรูปน้องหมาด้านบน นี่คือหลอกให้ตายใจคิดว่าเป็นสัตว์คนฟูๆปุยๆเป็นแม่สื่อให้แทนรึเปล่าคะ ฟฟฟฟ

  2. ฟฟฟฟฟฟฟ น้องเตกูบรูซน่ารักมากแงงงงงง อ่านเรื่องนี้ไปเอาซะหายกลัวไปเลยค่ะ น้องน่ารักมากๆ เลยฮือออฟฟฟฟ เป็นเตกูที่เจ้าแผนการดีนะคะถถถถถ ตลกมากตรงทำตัวเองเจ็บเพื่อจะได้ให้เบนพาไปหาคุณหมอคนสวย น้องทำดีมากค่ะถถถถถ คุณหมอน่ารักดูนุ่มนิ่มสวยงามจังเลยแง อยากโดนคุณหมอรักษาบ้า– เอ๊ะ ถถถถ คุณเบนนี่ก็ถ้าไม่มีน้องเตกูนี่ไม่มีทางเจอคุณหมอเลยนะคะเพราะงั้นต้องเลี้ยงดูแลน้องดีๆ นะถถถถถถ น่ารักมากฮ่ะฟฟฟฟฟ

  3. “พี่จะซื้อตัวเหี้ยแดงมาให้ผมทำไม” พี่อ่านแล้วนึกมู่หลานเลยอ่ะ ทั้งที่มันไม่ได้เกี่ยวกันเลย”บรรพชนส่งจิ้งจกแดงมาช่วยข้าหรือ” 5555555555
    น่ารักมากค่ะ ฟฟฟฟฟฟ ตอนเห็นน้องดิวได้โจทย์เป็นน้องเตกู พี่ก็อยากรู้ว่าน้องดิวจะแต่งออกมาแบบไหน แล้วตอนนี้ก็รู้แล้ว ฮาาาา น่ารักมากค่ะ แงงงงงง อ่านแล้วอยากเลี้ยงเตกูบ้างเลย ผิดกับตอนแรกที่เห็นหน้าน้องลิบลับ…
    คุณเบนมีความเด๋อตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง 55555555 ฮือออ ตลกและน่ารักในขณะเดียวกัน ชอบซีนเปิดตัวเฮนรี่มาก มาแบบนางฟ้า นางงามรักสัตว์สุดๆ สมกับที่ได้มงมิสอิงแลนด์มา 5555555555
    เจอแบบนั้น เราเป็นน้องเตกู ก็อยากได้คนนี้มาเป็นเจ้านายร่วมค่ะ ฟฟฟฟ อ่านแล้วรู้สึกถึงความสวยทะลุผ่านตัวอักษรมาเลย เป็นสัตวแพทย์ด้วย ฮือออออออ ขำตอนที่น้องบรูซแซะเจ้าของว่าความถึกมันถ่ายทอดผ่านชือได้ด้วยหรอ 55555555
    ขำความเจ้าแผนการของน้อง แกล้งทำให้ตัวเองเจ็บบ่อยๆ จะได้มาหาหมอ แล้วมนุษย์เจ้าของก็โดนหมอดุ โอ๋นะคะคุณเบนจามิน 555555555 นึกหน้าป๋าทำหน้าจ๋อยๆแล้วขำมาก
    เบนเห็นเด๋อๆ จีบหมอแบบเด๋อๆ แต่ทำหมอเขินได้จริงๆ ฮือออ น่ารัก
    เห็นด้วยกับคอมเม้นบนๆ ถ้าไม่ได้น้องเตกู คุณเบนก็ไม่ได้เป็นแฟนกับเฮนรี่หรอก 55555

    ชอบอีกแล้ว ฟิคน่ารักมากจริงๆ แงงงง ดีกับใจสุดๆ ;w;
    ปล.ที่ต้องขอบคุณจริงๆน่าจะเป็นคนเอาน้องมาให้ค่ะ ที่มาของชื่อน้องด้วย 555555555

  4. รูปหมาน้อยน่ารักนั่นมันคือตัวหลอกล่อใช่มั้——

    ทำไมเรื่องนี้เตกูต้องน่ารักเบอร์นี้ศรีไม่เข้าใจจจจจจจจจจ555555 ทั้งๆที่ตอนเห็นหน้ามันครั้งแรกคือแทบตกเก้า ตัวบ้าอัไรรรรร ขนลุกขนพอง เห็นละนึกว่าตัวเหี้ย มีอะไรพองๆออกมาด้านข้างจนนึกว่าก้อนเนื้อหรือเบาหวานกินหรอมทำไมแลดูอืดได้เบอร์นี้TvT

    ตอนแรกนึกว่าจะมาแบบแกล้งเต็มที่ แต่ทำไมมันออกมาน่าเลี้ยง!! ศรีเริ่มสับสนกับชีวิต55555 คือนึกสภาพเบนอุ้มขึ้นมาบ้างละ เอามากอด เอามาคุยเพ้อถึงเฮนรี่บ้างละ เอ๊อะ ทำไมตลก55555 เป็นเตกูที่โคตรร้ายกาจ นึกภาพเดินไปเตะของพร้อมทำหน้ายิ้มชั่วร้ายแบบในการ์ตูนเวลาจะตบมุกท้ายเทรลเลอร์หนังอะ55555 เผลอๆเตกูนี่ฉลาดกว่าเจ้าของอี—- ถถถถถถถ

  5. เหนือความคาดหมายมากเลยค่ะ 55555555555555555555
    เฮ้ย คุณแต่งเตกูออกมาได้น่าบีบแจ้มมาก น่ารัก ช่างจ้อแถมจอมวางแผนอีก น่ารักมากๆเลย ชอบๆ
    คาร์เรื่องนี้มีความรอมคอมสูงมากด้วย 55555 ซึ่งดีนะ เราว่ามันก็ต้องทำนองนี้ล่ะ
    นับถือพล็อตคุณมาก ให้มากกว่าที่เราคิดไว้เยอะ อ่านไปยิ้มไป โง้ย เก่งมากเลย
    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆนะคะ ❤

  6. น่าเอ็นดูวววววว พอเป็นมุมมองน้องเตกูแล้วขำจังเลยค่ะะ เบนมีความเด๋อขนาดเป็นเตกูยังมองออกเลยย ถถถถถถ รี่ก็นางงามจริงๆ มีเสน่ห์กับทุกคนแม้แต่เตกู ขำมากตอนบอกว่าจะเอาคนนี้ 5555 โถถถ แค่เขามาเล่นด้วยแป๊ปเดียวก็หลงซะแล้วว เตกูบรูซร้ายกาจมาก มีความชอบวางแผนเหมือนเจ้าของชื่อเลย ฟฟฟฟฟ

  7. เอ็นดูววววววว เตกูบรูซน่าร้ากกกกกกก เป็นพ่อสื่อให้เบนด้วย ชอบที่บรรยายในมุมมองของน้องเตกู ฮรือน่ารัก ต้วมเตี้ยมมากมาย รี่ดูงดงามตามสไตล์เจ้าหญิงดิสนีย์มาก รักสัตว์ทุกประเภทจริงๆงามจริงๆ เตกูยังหลง5555 ชอบที่มาของชื่อมาก แสบจริงๆ คอนแรกก็สงสัยว่าคุณดิวจะแต่งน้องเตกูยังไง น่ารักมากๆเลยค่ะ😍😍

  8. เจ๋งสุดๆ ไปเลย

    ได้โจทย์ยากขนาดนี้ ยังแต่งออกมาได้น่ารักขนาดนี้

    แต่เป็นเลิฟคอเมดี้ที่หวานสดใส อ่านแล้วหัวใจพองจริงๆ

    ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ

  9. ลั่นตั้งแต่ประโยคแรกยันประโยคสุดท้าย คือหัวเราะหนักมาก หัวเราะแบบหยุดไม่ได้
    นึกภาพตามกับนิสัยของเตกูที่บรรยายมาคือน่ารักมาก น่ารักจนอยากเข้าไปน้วย เข้าไปฟัด
    หัวเราะหนักมากตรงเหี้ยแดง และที่เกือบทำเอาสำลักอากาศคือตั้งชื่อเหมือนพี่ชายตัวเอง คือ…ป๋าคะ เป้นการแก้แค้นที่น่ารักมากค่ะ(?)
    มีบางช่วงที่สับสนเล็กน้อย ว่านี่เตกุหรือหมา ทำไมบรรยายออกมาได้น่ารักขนาดนี้คะ อยากเอากลับบ้านค่ะ!!
    ยิ้มหนักมากตรงคนสวยเข้ามาเล่นกับเตกู แถมบทสนทนาล่างๆก็ทำเอาหุบยิ้มไม่ได้จริงๆ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบนี้นะคะ จะคอยติดตามเรื่องต่อไปค่ะ ^_^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s