Dawn of Us [1—2/2]

Title       : Dawn of Us [1—2/2]

Pairing  : Bruce Wayne/Clark Kent

Note       :  AU Type, No superheroes, PART I of The Three Musketeers stories

____________________________

.

musketeers-1st_dawn-of-us

.

Chapter 1—2/2

___________________________________

.

วันนี้บรูซ เวย์นมีธุระที่บริษัทแค่เข้าร่วมการประชุมช่วงครึ่งเช้า หลังจบการประชุมแล้วเขาก็ตัดสินใจว่าจะแวะทานอาหารกลางวันที่ร้านสักแห่งก่อนกลับบ้าน

 

 

เรื่องบังเอิญที่เรียกได้ว่าเป็นความโชคร้ายก็คือบรูซได้เจอกับดาราสาวคนหนึ่งที่นั่น ซึ่งเป็นคนที่เจ้าตัวกำลังควงอยู่นั่นเอง หล่อนเป็นคนเอาแต่ใจอย่างเหลือหลาย ครั้งแรกที่เจอ..มองปราดเดียวก็รู้ว่าหล่อนไม่ได้ต้องการจะทำความรู้จักตัวตนจริงๆของเขา แต่ถึงกระนั้นบรูซก็ยังยอมที่จะสานสัมพันธ์กับหล่อนชั่วคราว…เพื่อให้เป็นสีสันหนึ่งในการใช้ชีวิตก็เท่านั้น

3

 

“คุณไม่เห็นชวนฉันเลยนะคะคุณชาย” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงตัดพ้อกึ่งๆอ้อน คุณชายแห่งตระกูลเวย์นได้ยินดังนั้นก็ลอบถอนหายใจก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มนุ่ม

 

 

“ถ้าอย่างนั้นผมขอชวนคุณเลยละกัน…เดทมื้อกลางวันก็ไม่เลวหรอกว่าไหม?” ริมฝีปากอิ่มของดาราสาวคลี่ยิ้มกว้างทันที ร่างโปร่งที่สัดส่วนโค้งได้รูปดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับหนุ่มใหญ่ออกมาแล้วหย่อนตัวนั่งลงไป มือรับใบเมนูจากบริกรมาเปิดดูรายการอาหาร เมื่อสั่งอาหารเสร็จแล้วเจ้าหล่อนก็เบนความสนใจมายังคู่ควงตรงหน้าต่อ

 

 

“คุณชายจะว่าอะไรไหมคะ…ถ้าเราจะไป ’เดท’ กันต่อหลังจบมื้ออาหาร? ฉันกลัวว่าคุณจะมีธุระต่อตอนบ่าย…” ดวงตาหวานฉ่ำสบกับดวงตาสีเฮเซลเรียบนิ่งอย่างสื่อความหมาย ปลายนิ้วเรียวลากไล้ไปมาบนหลังมือใหญ่เบาๆ….บรูซขยับยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยสั้นๆว่า

 

 

“ผมว่าง คุณจะกลับไปบ้านกับผมก็ได้…ถ้าคุณสนใจ”

 

 

รู้ดีว่าสุดท้ายก็จบด้วยเรื่องบนเตียง…

 

 

สำหรับคนที่สนใจรูปลักษณ์เพียงภายนอก…ก็มีความหมายสำหรับบรูซ เวย์นเพียงแค่นี้เท่านั้นล่ะ

 .

.

.

                   ดาราสาวมอบจูบอันดูดดื่มให้คุณชายแฝดคนโตแห่งตระกูลเวย์นอยู่เรื่อยๆหลังจากเดินลงจากรถส่วนตัวของหนุ่มใหญ่ บรูซโอบเอวคอดกิ่วนั่นไว้พร้อมกับมอบจูบที่เรียบนิ่งแต่แฝงความร้อนแรงตอบกลับไม่แพ้กัน

 

 

“โอ้….แต่หัววันเลยหรือครับคุณบรูซ” อัลเฟรด เพนนีเวิร์ธ พ่อบ้านเก่าแก่ประจำตระกูลอุทานขึ้นขณะที่เดินออกจากครัวมายังโถงกลางแล้วก็เจอช็อตสำคัญเข้าพอดี คุณชายละใบหน้าออกมามองผู้ที่เป็นเสมือนพ่อคนที่สองของตนพร้อมกับไหวไหล่เล็กน้อย

 

“ก็เท่านั้นล่ะ” ชายสูงวัยร้องอ้อเบาๆด้วยความที่เข้าใจคำพูดที่ดูจะแปลความหมายอะไรไม่ได้สำหรับคนอื่น เขาพึมพำอะไรเล็กน้อยแล้วปลีกตัวเดินจากไป จากนั้นบรูซจึงพาหญิงสาวเดินขึ้นบันไดเพื่อไปยังห้องของตนเองโดยไม่ลืมที่จะสานต่อจูบอันดูดดื่มเมื่อครู่

 

 

แต่แล้วเมื่อเปิดประตูเข้าห้องมา ทั้งสองก็ขมวดคิ้วอย่างประหลาดใจ โดยเฉพาะบรูซ..เมื่อพบว่าห้องของเขาไม่ได้ไร้คนอยู่

 

 

มีใครบางคนฟุบหลับอยู่ตรงข้างเตียงของเขา

 

 

“นั่นใครคะคุณบรูซ?” หญิงสาวถามแบบขึ้นเสียงเล็กน้อย เป็นที่น่าขัดใจสำหรับหล่อน แต่ไม่ใช่กับบรูซ เวย์น ความประหลาดใจเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความดีใจเล็กๆทันที

 

 

ถึงปากจะชวนสาวมาต่อที่บ้าน แต่ลึกๆแล้วบรูซก็ภาวนาตลอดทางกลับบ้านว่าถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้มีบางอย่างมาขัดขวางการกระทำของเขาที่จะเกิดขึ้นในลำดับต่อไป

 

 

ถือว่าวันนี้ยังพอมีความโชคดีเข้ามาบ้างสินะ…

 

 

“น่าเสียดายที่เดทวันนี้ของเราคงจบแค่นี้” คุณชายแห่งก็อตแธมเอ่ย ปรายสายตามองหญิงสาวข้างตัวก่อนจะค่อยๆปล่อยมือออกจากเอวบาง ได้ยินแบบนั้นใบหน้าหวานก็ชักสีหน้าทันที “ได้ยังไงคะคุณบรูซ ทำไมคุณไปปลุกหมอนั่นแล้วไล่ออกไปล่ะคะ? เขาเป็นใครก็ไม่รู้มานอนในห้องคุณ นี่ไม่ต่างอะไรกับการบุกรุกเลยนะคะ”

 

 

“ถ้าคุณยังเจ้ากี้เจ้าการอะไรมากกว่านี้ เราก็คงต้องจบแบบจริงๆแล้วล่ะ” บรูซเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา แววตาเจ้าเสน่ห์เมื่อครู่กลับกลายเป็นเรียบเฉยและห่างเหิน และเหมือนสาวเจ้าจะรู้ว่าเศรษฐีหนุ่มใหญ่พร้อมที่จะตัดความสัมพันธ์กับหล่อนแล้ว ร่างโปร่งจึงกัดฟันกรอด มือเรียวถอดแหวนมรกตราคาแพงที่อ้อนให้คนตรงหน้าซื้อให้เมื่อหลายวันก่อนปาใส่สูทชั้นดีแล้วเดินปึงปังออกไปและขึ้นรถกลับออกไปจากคฤหาสน์

 

 

คุณชายคนโตแห่งตระกูลเวย์นหันไปมองคนที่หลับอยู่อีกครั้งก่อนจะเดินไปถอดโค้ทนอกออกแล้วแขวนไว้ จากนั้นร่างสูงใหญ่จึงเดินตรงไปที่เตียง และหยุดยืนมองชายปริศนาที่จู่ๆก็เข้ามานอนหลับในห้องของเขา ..นัยน์ตาสีเฮเซลทอดมองนิ่ง…ร่างของชายหนุ่มที่อายุน่าจะไม่เกินสามสิบในชุดบ้านๆธรรมดา แพขนตาเรียงสวยยิ่งกว่าผู้หญิงหลายๆคน ดูก็รู้ว่าเจ้าตัวกำลังหลับพริ้มอย่างเป็นสุข สังเกตได้จากรอยยิ้มบางที่ประดับบนใบหน้าแสนละมุนกว่าผู้ชายทั่วๆไป

 

 

พลันหางตาก็เหลือบไปเห็นอุปกรณ์ทำความสะอาดที่ถูกวางพิงไปที่ต้นเสา สมองของบรูซก็ทำการประมวลผลทันที …

 

 

“คลาร์ก เคนท์….” หนุ่มใหญ่พึมพำชื่อออกมา เมื่อครู่เขาเพิ่งนึกได้ว่าเมื่อเช้าแม่บ้านมาร์ธาต้องออกไปข้างนอกกับคุณแม่ของเขา แล้วเธอก็บอกกับเขาและน้องๆว่าวันนี้จะให้ลูกชายเข้ามาทำความสะอาดห้องให้แทน ซึ่งลูกชายคนนั้นก็ไม่พ้นคือคนตรงหน้านี่ล่ะ

 

 

ใจหนึ่งบรูซก็อยากจะปลุกให้อีกฝ่ายตื่นแล้วบอกให้กลับไปนอนที่บ้านตัวเองซะ เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่มย่ามกับข้าวของในห้องเขาถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ยิ่งตอนนี้เห็นชายหนุ่มฟุบหลับแล้วทำให้ผ้าปูที่นอนเขายับยู่ยี่ ความไม่พอใจก็ก่อตัวขึ้นจางๆ…แต่อีกใจก็ไม่อยากปลุก บางทีเจ้าหนุ่มนี่อาจจะเพลียมากจริงๆ…แน่ล่ะ ต้องกวาดทั้งห้องเขากับน้องๆ ไหนจะห้องคุณพ่อคุณแม่อีก….

 

 

สุดท้ายคุณชายแฝดคนโตก็เลือกที่จะไม่ปลุกคนหลับ แต่เดินไปหยิบหนังสือมานั่งอ่านที่โซฟาเดี่ยวตัวโปรดของตนแทน

 

 

คลาร์กตื่นขึ้นหลังจากร่างกายพักผ่อนเต็มที่แล้ว

 

 

ชายหนุ่มลืมตาด้วยสีหน้าง่วงงุน แล้วก็สะบัดศีรษะไปมาเบาๆพร้อมกับเหยียดแขนจนสุดเพื่อไล่ความง่วงนั้นออกไป ประหนึ่งร่างกายชาร์จแบตจนเต็มอีกครั้ง คลาร์กหายเพลียเป็นปลิดทิ้งเลย….ดวงตาสีฟ้าเงยมองนาฬิกาแขวน

 

 

“บ่ายโมงครึ่งเองนี่…” ลูกชายแม่บ้านพึมพำ

 

 

…เดี๋ยวนะ…

 

 

“…บ่ายโมงครึ่งแล้วเหรอ!??” คลาร์กอุทาน บ้าเอ๊ย งีบอะไรของนายกันคลาร์ก ตั้งแต่สิบโมงยันบ่ายโมงครึ่ง  “คุณชายจะกลับมาแล้วไหมเนี่ย..คลาร์กเอ๊ย”  พูดกับตัวเองเสร็จก็เตรียมลุกจะไปเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดแล้วออกไปจากห้อง แต่ในจังหวะที่ลุกแล้วหมุนตัวมานั้นเอง ร่างสูงของคลาร์ก เคนท์ก็นิ่งสนิทราวกับหินไปชั่วขณะ

 

 

ดวงตาคมกริบของชายผู้นั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวทอดมองมาที่เขาด้วยแววตาอ่านยาก บนตักเจ้าตัวมีหนังสือเล่มหนาที่ถูกกางออกบ่งบอกว่าอยู่ในระหว่างการอ่าน…ไม่ต้องเสียเวลาถามอะไรมากไปกว่านี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะทำตนประหนึ่งเป็นเจ้าของห้องของบรูซ เวย์น คุณชายแฝดคนโต

 

 

คนคนนั้นก็คือ บรูซ เวย์น เองนั่นล่ะ

 

 

“ค….คุณชาย…..” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่วอย่างตะกุกตะกักพร้อมกับหัวใจที่หล่นลงไปอยู่ตาตุ่ม ใบหน้าสวยก้มงุดไม่กล้าเงยขึ้นสบตา มือสองข้างประสานกันแน่นอยู่ด้านหน้า

 

 

“ตื่นสักทีนะ” คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเวย์นเปรยเสียงขรึมขณะที่มืดปิดหนังสือลง ก่อนจะเอ่ยต่อว่า “ตกลงเธอมาทำความสะอาดห้องของฉันหรือทำให้ข้าวของฉันยุ่งกว่าเดิมกันแน่?”

 

 

คลาร์กค่อยๆมองตามสายตาคมกริบที่ตวัดมองไปยังผ้าปูที่นอนอันยับยู่ยี่ ซึ่งเกิดจากการนอนฟุบของตน…ชายหนุ่มหน้าถอดสีแล้วรีบหันขวับมากล่าวขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ “ผม..ผมขอโทษครับคุณชาย! คือผม…ไม่ได้ตั้งใจ…เดี๋ยว…เดี๋ยวผมจัดผ้าปูที่นอนให้ใหม่นะครับ”

 

 

“ไม่ต้อง” บรูซปฏิเสธเสียงเรียบ “เดี๋ยวฉันจัดการเอง…เธอทำความสะอาดเสร็จหมดแล้วใช่ไหม?” คลาร์กพยักหน้าหงึกหงักโดยที่ยังก้มหน้าอยู่ “เสร็จหมดแล้วก็เชิญออกไปได้”

 

 

บรูซไม่ได้ใจร้ายขนาดที่จะให้เด็กตรงหน้ามานั่งจัดผ้าปูที่นอนให้ใหม่ เขาต้องการให้เจ้าตัวกลับไปนอนพักผ่อนต่อที่บ้านซะ อีกอย่างก็คือเขาไม่ชอบให้ใครมาอยู่ในห้องนานๆ

 

 

ร่างสูงใหญ่เดินไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดขึ้นมาแล้วยื่นให้ลูกชายของแม่บ้าน ด้วยความที่กำลังรู้สึกผิดอย่างมากๆทำให้คลาร์กลน คว้าผิดคว้าถูกและพลาดไปจับหมับเข้าที่มือของเจ้านายตนเต็มๆ

 

 

“ข..ขอโทษครับคุณบรูซ!” คลาร์กรีบปล่อยมือทันทีแล้วรวบอุปกรณ์เข้ามาไว้ในมือ จากนั้นก็รีบปลีกตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

ดวงตาสีเฮเซลของคุณชายแฝดคนโตมองตามทิศทางที่คนตัวเล็กกว่ารุดออกไป…อะไรจะกลัวขนาดนั้น ไม่ได้จะจับไปประหารเสียหน่อย

 

 

หนุ่มใหญ่หันกลับมามองมือของตน…มือข้างที่โดนจับโดยบังเอิญเมื่อครู่

 

 

สัมผัสอันนุ่มนิ่มจากฝ่ามือของอีกคนยังคงมีอยู่จางๆในความรู้สึก

 

 

และหลังจากนั้นจนถึงเวลาเข้านอน บรูซ เวย์นไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองนั้นเผลอลูบมือข้างดังกล่าวไปหลายรอบแล้ว

 

 

 

___________________________________

มาแล้วว คิดเห็นกันยังไงติชมได้เลยนะคะ

สำหรับสรรพนามเรียกคลาร์กของคุณบรูซ…ไม่รู้ว่าแปลกรึเปล่า แล้วก็เรียกคุณชายของคนทั่วๆไป บางทีเราก็จะใช้คุณชาย คุณ(ตามด้วยชื่อ) คุณ(นามสกุล) ไม่ก็ชื่อเฉยๆ คนอ่านชอบให้ใช้แบบไหนดีคะ หรือได้หมดเลยไรงี้ เรียกๆสลับกันไป อันนี้รบกวนถามความคิดเห็นหน่อยค่ะ y w y

 

Advertisements

5 thoughts on “Dawn of Us [1—2/2]

  1. งื้ออออ คลาร์กน่ารักอะไรขนาดนี้~~ ใสซื่อจริงๆ บรูซนี่ก็ไม่ปลุกเนอะนั่งมองเค้าหลับเพลินล่ะสิ แต่ตอนคลาร์กลนดูน่าเอ็นดูมากกกกกกก น่ารักจริงๆค่ะ😄😄//ม้วนนน

  2. น่ารักอะไรเบอร์นี้นุ้งคลาร์กกกกก // เราชอบเรียกว่าคุณเวย์น นะคะ แต่เรียกยังไงก็ได้หมดแล้วแต่คนเขียนอ่ะค่ะ เราอ่านได้หมดค่ะ 🙂

  3. อ่านช่วงคลาร์กตื่นมาเจอคุณชายใหญ่ซ้ำหลายรอบมาก กว่าจะรวมสติมาเม้น ฮรึก…
    น้องมีความน่ารัก นุ่มนิ่ม น่ารังแกอย่างบอกไม่ถูกอ่ะ ฮืออออ อยากแกล้งน้องให้ร้องไห้แล้วค่อยโอ๋ คาร์ของน้องให้ความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ 55555
    คุณบรูซวาดลวดลายเต็มที่สมกับเป็นเสือมากค่ะ แลดูเชี่ยวชาญมาก เสน่ห์แรงจนน่าหมั่นไส้ 555555 ชอบตรงที่บอกลุงอัลเฟรดด้วยคีย์เวิร์ดว่าคนนี้วันไนท์แสตนนะลุง 555555555555555555 ลุงก็แลดูรู้ดีเหลือเกิน เป็นความน่ารักที่ทำให้ขำด้วย
    คุณชายใหญ่ทำขรึมแบบนั้น น้องจะกลัวก็ไม่แปลกใจหรอกค่ะ 5555 นึกภาพเผลอหลับฟุบกับเตียงเขา ตื่นมาเจอเจ้าของนั่งนิ่งๆอ่านหนังสืออยู่ ไม่ส่งเสียงอะไร น่ากลัวจริงๆนะคะ 55555 เพียงแต่เราคงกลัวไม่น่ารักเท่าน้อง ;w; แบบหน้าสวยๆละมุนๆก้มงุดๆ ประสานมือตรงหน้า ลนๆเผลอไปจับมือคุณชาย ฮืออออ นึกภาพตามแล้วดาเมจมาก แงงงงงง คุณบรูซหวั่นไหวอ่ะดิ…เราสัมผัสได้ ใครหนอที่ลูบๆมือตัวเองข้างที่น้องจับกันนะ เคลิ้มใช่มั้ยคะ อยากจับไปนานๆใช่มั้ย —–
    ตอนนี้ดีงามอีกแล้ว พี่ยังฟินกับตอนที่แล้วไม่เสร็จเลยอ่ะ 5555 น้องดิวแต่งเร็วมาก
    ละมุน พี่ชอบสำนวนด้วยที่อ่านแล้วเบาๆนวลๆ เหมาะกับเรื่องดี
    เรื่องของเรียกคุณชาย สำหรับพี่แบบนี้โอเค.แล้วนะ เพราะเวลาอ่านนิยายแปล บางเรื่องก็เรียกคละๆแบบนี้
    ปล.ลืมหวีดวิธีที่คุณบรูซคุยกับคลาร์ก “ฉัน”กับ “เธอ” มันก๊าวมาก มีความผู้ใหญ่และเด็กน้อยชัดเจน ;w;

    รอตอนต่อไปค่า *O*

  4. ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ คุณชายใหญ่หล่อมาก เพลย์บอยมากค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฮืออออ แลดูคุณชายมีความช่ำชองมากเลย เสน่ห์แรงหล่อเหลือร้าย นี่ชอบตอนคุยกับอัลเฟรดมาก ถถถถถถถถ น้องคลาร์กทำไมน่ารักอีกแล้ว.. น้องนุ่มนิ่ม น่าแกล้งให้หายหมั่นเขี้ยวแบ้วค่อยลูบกอดปลอบมากๆ ฮือออ ซินเดอเรลล่าตื่นมาเจอเจ้าชายเต็มๆ เลยนะคะ หนูน่าเอ็นดูจัง คุณชายก็เหมือนจะโหด แต่พอเจอน้องน่ารักไปหน่อยเคลิ้มเลยสิท่าฟฟฟฟฟฟห ชอบมากค่ะแงงงง

  5. ขอเม้นท์รวบตั้งแต่บทนำเลยแล้วกันนะคะ เนื้อเรื่องเหมือนดูละครมากเลยค่ะ คลาร์กมีความนางเอก ถถถถถ สามหนุ่มเท่มากโดยเฉพาะบรูซกับโทนี่ ชอบฉากบรรยายห้องนอนของทั้งสามค่ะ สื่อถึงบุคคลิกได้ดีเลย นี่นึกว่าห้องเบนจะมีกล่องพิซซ่าเรียงรายซะอีก 555 น้องคลาร์กน่ารักมากก โอ๊ย เอ็นดูสุดๆ ชอบความละเอียดละออของนาง อยากเห็นอีกสองสาว(?)จังเลยค่ะ ชอบบบบบบ ฟฟฟฟฟ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s