Dawn of Us [1—1/2]

Title       : Dawn of Us [1—1/2]

Pairing  : Bruce Wayne/Clark Kent

Note       :  AU Type, No superheroes, PART I of The Three Musketeers stories

_______________________________

musketeers-1st_dawn-of-us

Chapter 1 —1/2

____________________________________

 

“คลาร์ก ลงมาทานข้าวได้แล้วลูก”

 

 

 

“มาแล้วครับแม่” เสียงขานรับดังขึ้นก่อน ก่อนที่ร่างของเจ้าของเสียงจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงมาจากชั้นสอง ตรงมายังห้องทานอาหาร

 

 

“วันนี้ลูกตื่นช้ากว่าปกตินะ เมื่อคืนทำอะไรอยู่หือ?” ผู้เป็นแม่เอ่ยถาม ลูกชายได้แต่ยิ้มแหยๆพลางหัวเราะแห้งๆ “เมื่อคืนผมอ่านหนังสือดึกไปหน่อยน่ะครับ…พอดีว่าเนื้อเรื่องมันสนุกมากเลยอ่านเพลิน” ได้ฟังดังนั้นหญิงสูงวัยก็หัวเราะอย่างระอาปนขำ มือตีแปะไปที่แขนลูกชาย

 

 

“เอาเถอะๆ ทานข้าวได้แล้วจ้ะ เดี๋ยวแม่ต้องไปคฤหาสน์แล้ว คุณอัลเฟรดคงจะรอแย่แล้วล่ะ” ชายหนุ่มตอบรับสั้นๆแล้วลงมือทานมื้อเช้าของตนอย่างตั้งใจ….หลังจากทานเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผู้เป็นแม่ก็ไหว้วานให้ลูกชายช่วยล้างจานให้ก่อนที่จะเดินออกจากบ้านเพื่อไปยังตัวคฤหาสน์ คลาร์กมองตามแม่ของตนด้วยรอยยิ้มน้อยๆแล้วหมุนตัวกลับเข้าบ้านไป

 

 

คลาร์ก เคนท์ไม่ใช่คนเมืองแต่กำเนิด เท่าที่จำความได้ เขาเติบโตที่ชนบทแห่งหนึ่งชื่อสมอลล์วิลล์ซึ่งอยู่ในรัฐแคนซัส จนกระทั่งอายุได้สิบสองปี โจนาธาน เคนท์ผู้เป็นพ่อได้เสียชีวิตลง สองเดือนหลังจากนั้นคลาร์กกับแม่จึงย้ายออกจากสมอลล์วิลล์และเดินทางเข้ามาในเมืองเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กันสองแม่ลูก ในที่สุดมาร์ธา เคนท์ก็ได้งานงานหนึ่ง นั่นก็คือการเป็นแม่บ้านให้กับตระกูลเวย์น ตระกูลเศรษฐีแห่งเมืองก็อตแธม

 

 

เจ้าของคฤหาสน์เวย์นแห่งนี้เป็นคนใจดีมาก คลาร์กจำได้ไม่ลืมเลยว่าในวันแรกที่เขากับแม่ย้ายเข้ามา โธมัสกับมาร์ธา เวย์นได้ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี แถมแม่ของเขากับมาร์ธา เวย์นก็ดูจะสนิทสนมกันอย่างรวดเร็วด้วย ตั้งแต่นั้นมา..ทั้งสองก็เป็น ‘คุณท่าน’ กับ ‘คุณหญิง’ ที่เขากับแม่ให้ความเคารพมาก ในตอนแรกทั้งคู่ชวนให้พวกเขามาอยู่ในคฤหาสน์ด้วยซ้ำ แต่แม่มาร์ธาปฏิเสธ บอกว่าจะไปหาที่พักในเมืองแทนจะดีกว่า คุณโธมัสจึงตัดสินใจให้ช่างมาสร้างบ้านหลังเล็กๆให้ซึ่งจะตั้งอยู่ข้างคฤหาสน์เยื้องไปทางด้านหลังและอนุญาตให้เนรมิตบรรยากาศบริเวณนั้นเป็นชนบทบ้านเกิดอันอบอุ่นได้ตามใจชอบ

 

 

นับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้…ก็เป็นเวลาร่วมสิบสี่ปีแล้วที่คลาร์กอาศัยอยู่ในอาณาจักรของตระกูลเวย์น ชายหนุ่มได้รับการศึกษาเล่าเรียนเหมือนๆกับเด็กทั่วไป ยิ่งกว่านั้นคือคุณท่านทั้งสองเป็นผู้ส่งให้คลาร์กร่ำเรียนจนจบถึงระดับปริญญา ..ตัวคลาร์กมีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักข่าว เขาชอบอ่านหนังสือ ชอบฟังวิทยุติดตามข่าวสารต่างๆ แต่สุดท้ายแล้วก็เลือกที่จะกลับมาทำงานอยู่ที่บ้าน ด้วยเหตุที่ว่ากลัวผู้เป็นแม่จะทำงานหนักเพิ่ม ถ้าหากตนไม่อยู่

 

 

ปกติแล้วคลาร์กไม่ค่อยได้ขึ้นไปที่บ้านใหญ่เท่าไหร่ เขามักจะอยู่ดูแลภายในบ้านตนเองมากกว่าเพราะไม่อยากรบกวนเวลาส่วนตัวของคุณโธมัส คุณมาร์ธาและครอบครัวของพวกเขา แต่ก็ใช่ว่าจะงอมืองอเท้า นอกจากบริเวณบ้านตนเองแล้ว คลาร์กก็จะดูแลสวนหย่อมในแถบนั้นให้ทั้งหมด …และด้วยความที่เติบโตในชนบทบวกกับการเป็นลูกของแม่บ้าน จึงทำให้ชายหนุ่มมีทักษะงานบ้านงานช่างครบทุกอย่าง

.

.

.

เวลาผ่านไปจนเข้าสู่ช่วงสายๆ มาร์ธาก็กลับมาที่บ้าน คลาร์กที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูจึงปิดหนังสือแล้วเดินมาหาผู้เป็นแม่

 

 

“เป็นไงครับแม่? คุณโธมัสกับคุณมาร์ธาสบายดีไหมครับ?”

 

 

“สบายดีจ้ะ …อ้อ คลาร์ก เดี๋ยวแม่ต้องออกไปข้างนอกกับคุณมาร์ธา แต่ว่าวันนี้ครบเวลาที่แม่ต้องไปทำความสะอาดห้องนอนคุณๆเขา แม่วานคลาร์กไปทำแทนแม่หน่อยได้ไหมลูก?” คลาร์กเบิกตากว้างเมื่อได้ยินผู้เป็นแม่กล่าว

 

 

“แม่..จะให้ผมขึ้นไปที่ตึกใหญ่เหรอครับ??? เอ่อ…มันจะดีเหรอครับ…ผมอาจจะทำไม่สะอาดก็ได้..” น้ำเสียงนุ่มเอ่ยอย่างกังวล มาร์ธาหัวเราะแล้วแตะแขนลูกชายเป็นเชิงให้กำลังใจ “อย่าถ่อมตัวไปเลยจ้ะพ่อคนเก่ง แม่รู้นะว่าลูกน่ะทำงานบ้านเก่ง เอาเป็นว่าช่วยแม่หน่อยนะ”

 

 

ลูกชายคนเก่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปทำให้”

 

 

“เยี่ยมจ้ะคนเก่งของแม่ แม่รู้ว่าลูกทำได้” หญิงสูงวัยหอมแก้มลูกชายหนึ่งทีแล้วเดินไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดสำหรับออกไปข้างนอก

 

 

“ทำสี่ห้องนะลูก ห้องคุณโธมัสกับคุณมาร์ธา แล้วก็ห้องคุณชายสามคน”

 

 

 

คลาร์ก เคนท์ยืนนิ่งสนิทเมื่อก้าวเข้ามาในคฤหาสน์เวย์น

 

 

ถึงจะเคยเห็นบรรยากาศด้านในแล้วตอนที่เข้ามาครั้งแรกเมื่อสิบกว่าปีก่อน แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะทึ่งกับความใหญ่โตเลิศหรูของคฤหาสน์แห่งนี้ ..แต่นอกจากความโอ่อ่าที่ทำให้คลาร์กยืนนิ่งแล้ว อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ…..เขาจำทางไปห้องนอนของแต่ละคนไม่ค่อยได้…

 

 

มือเรียวแต่หยาบเล็กน้อยจากการทำงานวางอุปกรณ์ทำความสะอาดไว้ที่มุมเสาต้นหนึ่งก่อนจะหยิบกระดาษที่วาดผังคฤหาสน์เอาไว้ออกมาคลี่ดู…คลาร์กวาดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วเผื่อว่าตัวเองจะลืมเส้นทางในนี้(ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ) ตอนนี้เขายืนอยู่โถงกลาง เอ่อ ..ขึ้นบันไดกลาง เลี้ยวซ้ายเพื่อไปห้องนอนคุณโธมัสกับคุณมาร์ธาที่อยู่ด้านในลึกเข้าไปอีก ถ้าเลี้ยวขวาจะไปห้องทั้งสามของคุณชาย…แต่ก่อนหน้านั้นจะเจอห้องทำงาน ห้องสมุด ห้องงานอดิเรก ห้อง…

 

 

ทำไมมันเยอะขนาดนี้…

 

 

วาดเองก็งงเอง แต่สุดท้ายก็ต้องทำความเข้าใจให้ได้ ดังนั้นคลาร์กจึงตัดสินใจไปทางปีกขวาเพื่อไปทำความสะอาดห้องของคุณท่านกับคุณหญิงก่อน

 

 

ถึงแม้จะมีฝีมือในงานบ้านแค่ไหน แต่พอเจอขนาดห้องของประมุขของคฤหาสน์เข้าไปแล้ว คลาร์กก็อดไม่ได้ที่จะร้องโอดโอยออกมา มันใหญ่กว่าห้องเขาสักเกือบสองสามเท่าเห็นจะได้ และความเป็นจริงก็คือเขาต้องไปทำอีกสามห้องซึ่งมีขนาดเดียวกัน

 

 

หลังจากทำห้องคุณท่านคุณหญิงเสร็จแล้ว ชายหนุ่มก็ต้องหอบอุปกรณ์ข้ามฟากไปยังปีกซ้ายของคฤหาสน์ โดยเป้าหมายคือห้องคุณชายทั้งสาม…ที่เป็นแฝดสามด้วยนะ คลาร์กจำหน้าคุณชายทั้งสามคนไม่ค่อยได้หรอก หนึ่งคือตัวเขาไม่ค่อยเข้ามาในคฤหาสน์ และสองคือเคยเห็นจากมุมไกลๆแต่รู้สึกได้ว่าหน้าดุเลยไม่กล้าเข้าใกล้….พวกคุณชายแก่กว่าเขาน่าจะสักสิบปีนิดๆเห็นจะได้

 

 

ด้วยเหตุนี้คลาร์กจึงรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้เข้าไปเห็นโลกส่วนตัวของคุณชายแฝดสามแต่ละคน เขาเริ่มจากห้องของคุณเบนจามิน หรือคุณเบน แฝดสามคนเล็ก…ห้องของคุณเบนนั้นแยกได้สองโซน โซนหนึ่งที่สะอาดสะอ้านเรียบร้อย กับอีกโซนที่โคตรจะรกยิ่งกว่าอะไร(คลาร์กอยากใช้คำนี้เพื่อเน้นสภาพห้องส่วนนั้นจริงๆ) ซึ่งโซนนั้นเต็มไปด้วยกองหนังสือวางไม่เป็นระเบียบ กระดาษขยุ้มๆกองตามพื้นไม่ก็อยู่ในถังขยะหรือเป็นใบแปะ บนโต๊ะก็มีกองกระดาษอีกจำนวนหนึ่งวางระเกะระกะ แต่เมื่อมองดูดีๆแล้วจะเห็นว่าเป็นบทคำพูดหรือคำบรรยายต่างๆที่แยกเป็นองก์ๆ….คุณชายคนเล็กทำงานเป็นนักเขียนบทภาพยนตร์นั่นเอง

 

 

คลาร์กจึงจัดหนังสือพวกนั้นให้เป็นตั้งสวยๆ เก็บขยุ้มกระดาษตามพื้นกับที่อยู่ในถังขยะใส่ถุงดำที่ตนเตรียมมา เป็นที่ชัดเจนว่ากลุ่มกระดาษพวกนี้ไม่เป็นที่ต้องการ เขาจึงสามารถเก็บได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะไปเผลอหยิบบทอะไรสำคัญๆทิ้งไป แต่สำหรับกระดาษที่กระจายอยู่บนโต๊ะนั้นไม่ใช่ เขาจึงพยายามจัดแยกโดยอ่านบทคร่าวๆให้พอรู้ว่าแผ่นไหนเรื่องเดียวกันบ้าง จากนั้นก็หาคลิปมาเหน็บเอาไว้พร้อมทั้งเขียนชื่อภาพยนตร์ใส่โน้ตแผ่นเล็กๆแปะไว้ด้านหน้าของแต่ละกองด้วย

 

 

ทำเสร็จแล้วก็ไปปัดกวาดแถวๆเตียงนอนต่อ คลาร์กถึงกับกลืนน้ำลายเอื้อกพร้อมหน้าขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อยเมื่อพบว่าใต้ผ้าห่มมีชุดชั้นในสตรีลายลูกไม้สีเลือดหมูวางอยู่ชุดหนึ่งด้วย…

 

 

ก็นะ…ก็พอจะรู้อยู่บ้างถึงกิตติศัพท์ความเพลย์บอยของพวกคุณชาย

 

 

ห้องต่อไปเป็นของคุณแอนโทนิโอ หรือคุณโทนี่ แฝดสามคนกลาง ห้องคุณโทนี่ค่อนข้างเรียบร้อยกว่าห้องคุณเบนพอสมควร จำนวนเฟอร์นิเจอร์นั้นยิบย่อยเต็มห้องแต่ไม่หรูหรา ไม่รก แถมยังโทนสีเข้ากันทุกชิ้น บ่งบอกได้ว่าเจ้าตัวเป็นคนพิถีพิถัน ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆน้อยๆแต่ไม่ติดหรู และคุณโทนี่ยังมีชั้นหนังสือเล็กๆเป็นของตัวเองอีกด้วย…การทำความสะอาดห้องนี้จึงมีความยากตรงที่ของในห้องมันเยอะก็เท่านั้น นอกจากนี้ยังมีเรื่องให้ระทึกเล่นตอนจัดของบนโต๊ะทำงานแล้วพบปืนพกวางอยู่เด่นหรา…เป็นเรื่องปกติของคนในสายงานตำรวจ และอีกอย่างก็คือ…เขาเจอชุดชั้นในสตรีอีกแล้ว คราวนี้เป็นสีน้ำเงินเข้มและอยู่ในตะกร้าผ้าตรงปลายเตียงของคุณโทนี่…อันนี้ดีหน่อย อย่างน้อยก็ยังใส่ไว้ในตะกร้าผ้า…

 

 

สุดท้าย…ห้องของคุณบรูซ แฝดสามคนโต ..คลาร์กรู้สึกประหลาดใจเมื่อพบว่าห้องกว้างห้องนี้มีเฟอร์นิเจอร์อยู่น้อยชิ้นแต่มีความเรียบหรู ไม่ประดับตกแต่งอะไรมาก แถมสะอาดตาที่สุด ยิ่งกว่าสองห้องที่แล้วเสียอีก ข้าวของเครื่องใช้ถูกจัดวางเป็นระเบียบ มุมองศาเป๊ะ…ดูเผินๆแล้วไม่ยากเย็นอะไรในการทำห้องนี้ แต่คลาร์กขอบอกเลยว่านี่แหละ ยากที่สุด… เห็นชัดเลยว่าเจ้าของห้องเจ้าระเบียบแค่ไหน ถ้าเผลอทำอะไรหล่นหรือขยับนิดนึงจนตำแหน่งของมันเปลี่ยนล่ะก็มีสิทธิ์โดนเคืองได้ ดังนั้นการปัดกวาดห้องนี้จึงเป็นไปอย่างยากลำบาก คลาร์กต้องนึกภาพอยู่ตลอดว่าตนกำลังทำห้องให้องค์รัชทายาทอยู่ อะไรประมาณนั้นเลยทีเดียว…

 

 

จากการทำความสะอาดห้องคุณชายแฝดสามทำให้คลาร์กได้รู้ว่าแฝดกันไม่จำเป็นต้องชอบอะไรเหมือนกัน อย่างโทนสีห้องของแต่ละคน…ห้องคุณเบนโทนสีกรมท่า คุณโทนี่โทนสีเทาๆ ส่วนคุณบรูซจะเป็นสีขาวดำ

 

 

หลังจากทำความสะอาดเสร็จแล้ว ความเหนื่อยก็ถาโถมเข้าใส่ชายหนุ่มวัยยี่สิบหกอย่างหนักหน่วง ความล้าจากการทำห้องที่ผ่านๆ ห้องล่าสุด บวกกับเมื่อคืนนอนดึกและต้องตื่นเช้า ทำให้คลาร์กรู้สึกเพลียมาก

 

 

“ง่วงชะมัดเลย….” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง …ตอนนี้คลาร์กยังอยู่ในห้องของคุณชายแฝดคนโต ดวงตาสีฟ้าเงยขึ้นมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง

 

 

สิบโมงกว่าเอง คุณชายน่าจะยังไม่กลับจากทำงานหรอกกระมัง

 

 

“โอย ขอสักงีบเถอะ…ไม่ไหวแล้ว..” ลูกชายของแม่บ้านวางอุปกรณ์ทำความสะอาดไว้ที่มุมเสาต้นหนึ่งในห้องแล้วเดินไปหยุดอยู่ด้านข้างของเตียงนอนค่อนไปทางปลายเตียง ร่างสูงทรุดตัวลงนั่ง ยกแขนขึ้นประสานกันบนฟูกแล้วเอนศีรษะลงไปหนุน จากนั้นก็หลับไปอย่างอ่อนเพลีย

 

 

 

 

TBC

_____________________________

คุณชายเวย์นคนโตมาเสิร์ฟแล้วค่ะ ฮฮฮฮ โผล่มาก็ยาวจนต้องหั่นเป็นสองตอนย่อย…/บ้าคลั่งมาก

ติชมได้ตามสะดวกเลยนะคะ ❤

Advertisements

10 thoughts on “Dawn of Us [1—1/2]

  1. ไม่มีอะไรจะพูดเลยค่ะนอกจาก แหมมมมมมม…ร้ายนะคะลูกคุณนายมาร์ธาเนี่ย 555555555

    เราชอบที่บอกนิสัยของแต่ละคนชัดดีค่ะ เรามองเห็นทั้งความแตกต่างและความเหมือนเลย ทำให้เรารู้สึกว่า เอ้อ พวกเขามีเสน่ดีจัง แตกต่างนะ แต่ยังไงก็แฝดอ่ะ ประเด็นเรื่องผู้หญิงนี่กร๊าวใจมาก ฮึก ดูมีประสบการณ์โชกโชนกันทั้งหมด ฮอทเข้าไปใหญ่เลย อยากได้—-
    แต่เหนือสิ่งอื่นใด น้องคลาร์กน่ารักจังเลยค่ะ โง้ย หนูลูก แต่งไปเป็นแม่บ้านที่ดีแน่นอน คุณเวย์นคะ รีบกลับมาเร้ววว ฟฟฟฟฟฟ คิดภาพแล้วต้องเหมือนตุ๊กตากระเบื้องสวยๆแน่เลย ฮึก ความมอมแมมก็ทำอะไรหนูไม่ได้ ;///; *โบกป้ายทีมคุงแม่ที่แสนดีing*

    ชอบค่ะ รอตอนต่อไปน้าาา ❤

    • ดีใจที่ชอบนะคะะ y////y มารอดูกันว่าคุณชายเจอแม่บ้านคนฉวยจะทำยังไงฟฟฟ

  2. แม้แต่โทนี่ยังโชกโชน… /วิ่งไปกรี๊ดที่ดาวอังคาร พี่ชรัยยยยยยยยยยยยยยย น้องอยากไปเป็นคนใช้บ้านนี้เหลือเกินแงงงงงง ตอนแรกนึกว่าตะเจออะไรที่พีคกว่าชุดชั้นในแล้ว555555 ชอบที่อธิบายลักษณะแฝดสามได้เรียลมาก ซึ่งเราก็มองไปทางนั้นเหมือนกัน ของโทนี่นอกจากตะเจอปืนแล้ว ต้องเจอซองบุหรี่และไฟแช็กซักโหลบวกเหล้าอีกซักสองสามขวดในห้อง—– ส่วนเบนต้องเจอ.. /นับริ้ว แฮมเบอร์เกอร์ ป๊อปคอร์น พิซซ่า ไอติม น้ำอะดลม กาแฟ แซนด์วิช ซากอาหารกล่อ—– /อุ้งมือหมีตะปบกบาลแหก

    อยากเห็นตอนบรูซตกหลุมรักคลาร์กคนนี้จังฮือออออ สกิลบ์งานบ้านครบ พ่อบ้านที่ดีแน่นอนศรีรับประกัน /ยกนิ้วโป้งทั้งน้ำตา

    ชอบสำนวนด้วย อ่านง่ายมโนคล่อง ฟินไม่สะดุด(?) มันนุ่มๆลื่นๆดี อ่านละเพลินแถมรู้สึกเรียลฟฟฟฟฟฟฟ รอตอนต่อไปนะคะอิ๊อิ๊อิ๊อิ๊

  3. งืออออ น่ารักจังค่ะ คลาร์กแม่ศรีเรือนจริงๆ คุณเวย์นหลงแน่นอน แต่ละคนดูโชกโชนมากกกกก คือเป็นแฝดกันแต่ก็มีเหมือนบ้าง มีต่างบ้าง น่าอ่านมากเลยค่ะ><

    • ชอบความฮ็อตเรื่องสาวๆของแฝดสามมากค่ะ ดูมีเสน่ห์มาก 555 /ดีใจที่ชอบค่ะฟฟ

  4. ฟฟฟฟฟฟฟฟ น่ารักมากกกกก บรรยายลักษณะละเอียดมากค่ะฟฟฟฟฟ แค่จากห้องก็รู้นิสัยแล้ว ถถถถถถ แต่แอบขำตรงเจอกกน.มาก น้องคลาร์กคงเขินจนหน้าแดงแน่ น้องน่ารักอยากบีบแก้มน้องฟฟฟฟฟฟฟ ฮือออออ อิจฉาจังค่ะแงงง้ อยากไปทำงานในบ้านเวย์นบ้าง อ่านแล้วรู้สึกเหมือนน้องคลาร์กแอบมีความปริ้นเซสเจ้าหญิงดิสนี่ย์เบาๆ ฟฟฟฟฟ อยากรู้จังค่ะว่าพี่ใหญ่เปิดห้องมาแล้วเจอคนสวยหลับอยู่จะทำยังไงฟฟฟฟ รอนะคะะะ

    • แอบไปเกาะผนังบ้านเวย์นดูเจ้าหญิงทำความสะอาดห้องเจ้าชายค่ะฟฟฟฟ ดีใจที่ชอบนะคะะ

  5. มาแล้วๆสำหรับตอนต่อของฟิคที่รอคอยที่สุดในช่วงนี้ ฟฟฟฟฟ
    น้องคลาร์กโผล่มาแค่ไม่กี่บรรทัดก็มีออร่าของความละมุนและแม่ศรีเรือนชัดเจนมากค่ะ 555555 แสนดีด้วย เรียนจบจะเป็นนักข่าว แต่ก็ไม่เอา ขอมาช่วยแม่ทำงานดีกว่า ฮืออออ นางเอกมากลูก ;w;
    เอ็นดูน้องตอนคุณแม่บอกให้ไปทำความสะอาดห้องคุณชายมากค่ะ ฮือออ น่ารัก ซีนน้องทำงานบ้าน พี่อยากจะเปิดเพลงซินเดอเรลล่าประกอบให้มากมาย 5555 ใช่เลย ฮรือออ
    ชอบตอนบรรยายห้องของคุณชายแต่ละคนมาก สั้นๆแต่ดีเทลดี บอกลักษณะนิสัยแต่ละคนชัดเจนมาก (ทำไมห้องป๋าเบนไม่มีของตกเยอะกว่านี้—-)
    น้องคลาร์กเจออันเดอร์แวร์แล้วหน้าแดง ฮือออ น่ารักอีกแล้ว อีกหน่อยในห้องคุณบรูซจะมีเสื้อผ้าครบชุดของหนูมาตกปลายเตียงแทนค่ะ ฟฟฟฟฟ
    น้องมีความน่าถนอมมากจริงๆ แงงงงงงง
    แล้วน้องก็มาหลับในห้องคุณบรูซ… หึๆๆ อยากรู้แล้วว่าพอกลับมา คุณบรูซจะทำหน้ายังไง หรือน้องจะเป็นยังไงต่อ ไปนอนบนเตียงเขาเลยแบบนี้ 5555555555555555

    //นั่งพับเพียบที่ท่าน้ำ

    • ดีใจที่ชอบค่ะ แงงงง น้องคลาร์กแม่บ้านน่ารักจริงๆฟฟ หนูชอบพิมพ์พาร์ทบรรยายความต่างของคุณชายสุดแล้วค่ เพลินมากฟฟฟ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s