Notice Me – [Bruce W./Henry C.]

Title      : Notice Me

Pairing : Bruce Wayne / Henry Cavill

Note      : โจทย์ benry weekly  – week 7.5 “Crossover” ค่ะ

_________________________________________

 

 

person-hand-apple-laptop-wallpaper

 

 

โดยปกติแล้ว บรูซ เวย์น ไม่ใช่คนอารมณ์ดีเท่าไรนัก

 

เนื่องจากการเป็นแบทแมนนั้นมีภารกิจที่ต้องออกไปปราบปรามอาชญากรรมในเมืองแทบทุกคืน ความกดดันที่ต้องคอยวางแผนให้รัดกุม ความเครียดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหล่าอาชญากรที่แสบไม่ใช่ย่อย บวกกับความมืดหม่นในใจจากปมเรื่องการสูญเสียพ่อแม่ในอดีต และการที่ต้องพยายามวางตัวให้ดีและแนบเนียนเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าตัวจริงของแบทแมนคือใคร ทำให้บรูซกลายเป็นคนจริงจัง ดุดันมากขึ้น เคร่งขรึมมากขึ้น หลายอารมณ์ที่หายไปจากระบบความรู้สึกของเขา(ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นอารมณ์ในแง่บวก)ทำให้บรูซแทบจะดูเย็นชา

 

แต่เมื่อไม่นานมานี้ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เมื่อเขาได้พบกับ ‘เฮนรี่ คาวิลล์’

 

บรูซรู้สึกได้ว่าตัวเองมีการแสดงออกทางอารมณ์มากขึ้น เฮนรี่ทำให้เขายิ้มได้ หัวเราะเป็น อารมณ์ที่เคยหายๆไปนานตลอดยี่สิบปีกลับมาอีกครั้ง

 

แน่นอนว่ามันรวมไปถึงอารมณ์น้อยใจด้วย…

 

เพราะช่วงหลังๆมานี้เฮนรี่กลายเป็นเด็กติดเกม เมื่อใดที่ได้เปิดจอโน้ตบุ๊คล่ะก็ชายหนุ่มจะเข้าไปอยู่ในโลกของตัวเองอย่างเต็มตัว ไม่คุยกับใคร และตั้งหน้าตั้งตาเล่นชนิดที่ว่าในบางครั้งเจ้าตัวไม่รู้สึกเลยว่าบรูซเดินมานั่งข้างๆ …จริงๆมันก็ไม่น่าดูน้อยใจเท่าไหร่  แต่เฮนรี่เป็นคนที่เล่นวันละหลายชั่วโมง นั่นแปลว่าไอ้หลายชั่วโมงนั้นเฮนรี่แทบจะไม่ได้คุยกับเขาเลย

 

แต่ก็ใช่ว่าตอนที่ไม่ได้เล่นจะได้คุยกันมากขึ้น พวกเขาไม่ค่อยจะว่างตรงกัน ช่วงกลางวันบรูซต้องออกไปประชุมที่บริษัทบ้าง เฮนรี่ออกไปทำงานช่างภาพอิสระบ้าง ไม่ต้องพูดถึงช่วงกลางคืน กลับมาจากงานกะดึกก็ดึกมาก เฮนรี่ก็เข้านอนไปแล้ว

 

ยิ่งไปกว่านั้นคือภาวะติดเกมนี้ก็ดูจะมากขึ้นหลังจากที่เฮนรี่อ้อนเขาให้ซื้อเกมเซตหนึ่งมาให้เมื่อหลายวันก่อน บรูซไม่สนใจว่าเกมมันจะชื่ออะไร เขาสนใจแค่ว่าไอ้เกมนี้ทำไมมันถึงทำให้เด็กน้อยของเขาถึงกับยอมยกจานข้าวไปนั่งกินที่โซฟาห้องนั่งเล่น!

 

“กำลังน้อยใจคุณคาวิลล์สินะครับ คุณเวย์น”  อัลเฟรดเอ่ยขึ้นขณะทยอยเก็บจานที่วางอยู่บนโต๊ะหลังมื้ออาหารกลางวันสิ้นสุดลง

 

“ผมเปล่าน้อยใจ อัลเฟรด” บรูซปฏิเสธ

 

พูดแบบนี้สามารถแปลได้ว่าน้อยใจมาก

อัลเฟรดคิดในใจ

 

“ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณต้องโกหกผม คุณเวย์น” พ่อบ้านสูงวัยกล่าวก่อนจะแขวะเบาๆ “ต้องให้ผมบอกไหมว่าหลายวันที่ผ่านมาผมเหมือนเห็นประโยคน้อยใจมากมายวิ่งออกมาจากสายตาของคุณเวลามองคุณคาวิลล์นั่งเล่นเกมน่ะ”

 

คราวนี้อัลเฟรดไม่ได้รับคำปฏิเสธใดๆนอกจากสายตาที่มองค้อนมาของคุณหนูของเขา พ่อบ้านคนเก่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้และถือกองจานเดินออกไปจากห้องอาหาร

 

“คิดอะไรก็บอกเขาไปสิครับ ไม่ยังงั้นคุณได้ผมร่วงหมดก่อนที่เขาจะรู้ว่าคุณน้อยใจเขากันพอดี”

.

.

.

.

.

.

รถแบทโมบิลแล่นเข้ามาอย่างรวดเร็วภายในแบทเคฟ ก่อนจะชะลอและหยุดตรงลานจอดตรงกลาง ร่างสูงในชุดหนังรัดรูปสีเทาสวมหน้ากากและผ้าคลุมสีดำกระโดดออกมาจากเบาะคนขับ เดินไปเช็คอะไรเล็กน้อยที่แบทคอมพิวเตอร์ก่อนจะไปขึ้นลิฟท์กลับขึ้นไปชั้นของบ้านกระจก บรูซถอนหายใจเล็กน้อยเหมือนรู้ดีว่าใครบางคนคงอยู่ไม่ทันเขากลับมาเหมือนเช่นทุกคืน เพราะนี่มันก็เที่ยงคืนกว่าแล้ว

 

แต่แล้วเขาก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าไฟห้องนั่งเล่นยังคงเปิดสว่างอยู่ พลันรอยยิ้มมุมปากก็ผุดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ขายาวๆรีบก้าวเดินไปยังห้องนั้นทันที

 

ไม่นึกว่าวันนี้นายจะอยู่รอได้นะเฮนรี่

 

 

ภาพเบื้องหน้าทำให้ชายวัยสี่สิบกว่าตระหนักได้ว่าสิ่งที่คิดกับความเป็นจริงไม่เคยที่จะเหมือนกัน

 

ภาพชายหนุ่มในชุดนอนที่มือขวาคลิกเมาส์รัวๆ มือซ้ายกดแป้นคีย์บอร์ดเป็นจังหวะอย่างเมามันอยู่หน้าจอโน้ตบุ๊ค ปากก็งึมงำอะไรคนเดียวเป็นระยะๆ

 

ไม่ได้รอเขา…แต่เล่นเกมจนดึก

 

 

“เฮนรี่” บรูซเรียกชื่อเสียงเรียบ

 

“บรูซ? กลับมาแล้วเหรอครับ?” ชายหนุ่มเอ่ยโดยที่หน้ายังคงมองจอ “คุณคงเหนื่อยแย่เลย รีบอาบน้ำนอนเถอะนะครับ จะได้พักผ่อนเยอะๆ”

 

“ไม่ เรามีเรื่องต้องคุยกัน”  น้ำเสียงกดต่ำกว่าเดิม คราวนี้นิ้วที่กดแป้นคีย์บอร์ดอยู่ชะงัก เช่นเดียวกับมือที่จับเมาส์ เฮนรี่ชะโงกหน้ามองร่างสูงใหญ่ในชุดแบทแมนเต็มยศที่ยืนนิ่งอยู่ตรงประตู

 

ความรู้สึกเหมือนใจมันวูบไป ชายหนุ่มกดหยุดเกมแล้วลุกจากโซฟาเดินหงอยๆไปหาคนที่ยืนยิ่งอยู่

 

“บรูซ………” คนตัวเล็กกว่าเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว

 

ดวงตาสีฟ้าคู่สวยสบกับดวงตาสีน้ำตาลอ่อน เฮนรี่ค่อยๆเอื้อมมือทั้งสองข้างของตนไปถอดหน้ากากค้างคาวออกแล้วเลื่อนลงมากุมมือทั้งคู่ของบรูซไว้

 

“คุณ…เป็นอะไรหรือเปล่าครับ…?”

 

“…ตอนที่ว่างไม่ตรงกัน ฉันก็ไม่มีโอกาสได้คุยกับนาย พอถึงเวลาว่างตรงกันขึ้นมา นายก็เอาแต่เล่นเกม”  บรูซเอ่ยเสียงเรียบแต่เฮนรี่สัมผัสได้ถึงความน้อยใจปนอยู่ในนั้น ชายหนุ่มรู้สึกผิดขึ้นมาทันที

 

“ผม—”

 

“เธอไม่สนใจฉันเลยนะเฮนรี่”

 

“บรูซ……” คนตัวเล็กกว่าขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นแล้วปล่อยมือที่กุมอยู่เปลี่ยนมาสวมกอดร่างสูงใหญ่แทน ใบหน้าซุกแผงอกก่อนจะเอ่ยเสียงอู้อี้

 

“ผมขอโทษนะครับ…ขอโทษที่เอาแต่เล่นไม่สนใจคุณ”

 

ชายวัยกลางคนไม่ตอบอะไรนอกจากก้มมองอีกฝ่าย ใบหน้าของเฮนรี่ผละออกมาจากอกกว้างแล้วช้อนสายตาขึ้นมองคนตรงหน้า

 

“ให้อภัยผมได้ไหมครับคุณเวย์น..?”

 

ริมฝีปากได้รูปประทับที่แก้มของอัศวินรัตติกาลแผ่วเบา

 

ความขุ่นมัวและน้อยใจเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น

 

แพ้เด็กเหมือนเดิม…

 

คิดในใจปลงๆด้วยความเอ็นดู มือใหญ่ยกหลังมือขึ้นไล้แก้มใสของอีกฝ่ายอย่างช้าๆ เด็กน้อยของเขาที่ดูหงอยๆเมื่อครู่เห็นการกระทำดังกล่าวก็เริ่มยิ้มออก เอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส “ไว้ผมจะลดเวลาเล่นให้น้อยลง ไม่ก็ชวนคุณมานั่งเล่นด้วยกันเลย…ดีไหมครับ?”

 

“ยังไงก็ต้องให้ได้เล่นสินะ” บรูซเอ่ยอย่างระอาปนเอ็นดู “ถามจริงเถอะ นายเล่นเกมอะไรอยู่เฮนรี่?”

 

“ผมเล่นเกม Arkham Knight อยู่น่ะครับ” ชายหนุ่มตอบก่อนจะหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นคิ้วขมวดมุ่นด้วยความสงสัยของคนแก่กว่า “ผมขอคุณซื้อเกมแบทแมนตระกูล Arkham มาน่ะครับ มี Arkham Asylum, Arkham Origins, Arkham City แล้วก็ Arkham Knight ผมเคลียร์หมดแล้วเหลือแค่ภาค Knight  ดูเหมือนคุณจะมีแฟนคลับที่ปลื้มคุณมากถึงขั้นทำเกมพวกนี้ขึ้นมาเลยนะครับ”

 

“นายสนใจแบทแมนในเกมมากกว่าฉันงั้นสิ?”

 

“โอ๋ๆ แบทแมนอย่าน้อยใจผมเพราะแบทแมนสิครับ” เฮนรี่ปลอบเสียงกลั้วหัวเราะพลางยกแขนขึ้นโอบรอบคอบรูซเอาไว้ “ยังไงผมก็ชอบแบทแมนตรงหน้าผมมากกว่านะ เก่งแล้วหล่อกว่าในเกมเยอะเลย—อ๊ะ..!” ชายหนุ่มอุทานเล็กน้อยเมื่อจู่ๆคนตัวสูงกว่าก็ช้อนตัวเขาแล้วอุ้มขึ้นเดินตรงไปยังห้องนอน

 

เฮนรี่พอจะเดาได้ว่าเหตุการณ์ต่อไปที่จะเกิดขึ้นคืออะไร เจ้าตัวถึงได้ยิ้มซนๆออกมา

 

“จะยังไงก็เถอะ เด็กที่ทำผู้ใหญ่เสียใจน้อยใจต้องถูกทำโทษรู้ไหม?”

 

“รู้ครับ….เด็กก็รอให้ผู้ใหญ่ทำโทษอยู่นี่ไงล่ะครับ…”

 

 

 

THE END

________________________________________________________________________________

ถือเป็นเรื่องแรกของเราสำหรับตัวละครภาพยนตร์และคนในชีวิตจริงค่ะ แงงง เขินนน TwT

ติชมได้ตามสะดวกเลยค่ะ เราพิมพ์ตกอะไรไปบอกได้เลยนะคะ uwu /ค่อนข้างเบลอๆเอ๋อๆ 55+ #ด้วยรักส์

 

Advertisements

14 thoughts on “Notice Me – [Bruce W./Henry C.]

  1. ดีงามอะไรเช่นนี้~~~~~~~ แบทแมนน้อยใจค่ะคู๊ณณณณณ //สกรีมหนักมาก ฟิคน่ารักมากๆเลยค่ะ อ่านไปยิ้มไป ขำอัลเฟรดมาก มีแซวคุณหนูประจำตระกูลด้วย 55555555

    • อัลเฟรดนี่งานบ้านคืองานรอง งานหลักคือแซะคุณหนูเนี่ยล่ะค่ะ 555+

  2. คนแก่ขี้น้อยใจนี่นา5555 เด็กติดเกมส์นิดหน่อยก็น้อยใต แต่เรื่องนี้น่ารักมากเลยค่ะ เฮนรี่น่ารักมากๆ 😄😄

    • คนแก่ต้องการการเอาใจใส่ค่ะ โดนเด็กเมินนี่จะไม่ทน ถถถถถ

  3. น่ารักกกก สงสารหมีชราจังเลยค่ะ โถๆ ขี้น้อยใจ~ สุดท้ายก็แพ้เด็ก ถถถ ชอบค่ะ อ่านแล้วอมยิ้ม ^ ^

    • โกรธยังไงเจอเด็กอ้อนก็แพ้ค่ะฟฟ ขอบคุณที่ชอบนะคะ u////u ❤

  4. ฮาที่แบทแมนน้อยใจแบทแมน ถถถถ น่ารักมากกกก บรูซก็ยังเป็นหมีซึนซีนเถียงอัลเฟรดนี้ชอบมาก
    ขอบคุณสำหรับฟิค คู่ใหม่ … นึกว่าจะไม่มีคู่นี้แหละ คิกๆ

    • กับตัวละครที่เป็นตัวเองก็ไม่เว้นน้อยใจจนได้ค่ะ 55 /บรูซนี่บรูซจริงๆ เราแอบนั่งคิดโมเม้นต์บรูซเฮนรี่มานานแล้วค่ะ ฮรอลล ผู้ใหญ่ขรึมๆกับเด็กซนๆมันก๊าวมาก

  5. ชอบจังเลยค่ะ อยากเห็นเด็กโดนทำโทษ เกมแบทแมนเพราะว่ารี่ชอบคาแรคเตอร์นี้ตั้งแต่เด็ก
    น่ารักอ่ะ ชอบภาษาสวยๆด้วย..><

    • ไว้อาคมแก่กล้าเมื่อไหร่อาจจะได้เห็นเด็กโดนทำโทษสักเรื่องค่ะ #เอ๊ะ ไม่ค่อยได้แต่งฟิคอะไรมาพักใหญ่ เลยไม่ค่อยมั่นใจเรื่องภาษา ขอบคุณที่ชอบนะคะ u///u

  6. แงงงง น่ารักจังค่ะ พ่อหมีงอนลูกหมีซะงั้น
    โธ่ ก็ไม่ยอมบอกน้องซะตั้งแต่แรกๆว่าตัวเองน้อยใจนะ 555555555
    น่ารักค่ะ ชอบๆๆ ><

    • คนแก่มีอะไรไม่ค่อยจะชอบบอกค่ะ ชอบเอาแต่เก็บไปน้อยใจอยู่คนเดียว 555+ ขอบคุณที่ชอบค่ะฟฟ

  7. แงงงง ป๋าน่ารัก มีหึงเกมด้วยค่ะ5555 เฮนรี่ก็นะ มีแฟนเด็กก็งี้แหงะค่ะป๋า เด็กมันติดเกม5555 วิธีแก้ต้องไปนั่งเล่นเกมกะเด็กค่ะ555 ฟิคน่ารักมากเลยค่ะ ชอบบบบ

    • แบทแมนต้องเจียดเวลามานั่งเล่นเกมแบทแมนเป็นเพื่อนเด็กแล้วล่ะค่ะ 5555/ขอบคุณที่ชอบนะคะ u///u

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s